Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Νύχτες του Στράτου Δουκάκη

Συνηθίζω, όταν μπορώ, να μην αφήνω πολλά πράγματα για αύριο. Έτσι, "παπαγαλίζω" νωρίτερα...

Όταν φύσαγε δυνατός νοτιάς, θυμάμαι, έφερνε στο παραθύρι μου σταγόνες θάλασσας και ψίθυρους κυμάτων. Εικόνες ταξιδιών από άγνωστους τόπους και όνειρα που έσταζαν, θαρρούσες, ουρανό και θάλασσα. Ατέλειωτες φάνταζαν εκείνες οι χειμωνιάτικες νύχτες κι οι ώρες πεισματάρες· δεν πέρναγαν. Κι από κάτω τα βράχια να υπομένουν καρτερικά τα μανιασμένα κύματα που, ανελέητα, σκέπαζαν την ατέρμονη μοναξιά τους. Τ’ άστρα κρυμμένα πίσω απ’ τα σύννεφα έκαναν τη νύχτα πιο σκοτεινή. Μωρό εγώ τότε, μ’ έπιανε ένας απρόσμενος κι ανεπιθύμητος φόβος που δεν μ’ άφηνε να κλείσω μάτι. Έβαζα απαλά το χέρι πάνω στο φυλαχτό μου κι αναζητούσα με προσευχές, μέσα στη νύχτα, να σφιχτοδέσει τους ανέμους ο Θεός και να καλμάρει την αντάρα της θάλασσας.


Περισσότερα στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, στο άρθρο με τίτλο:
Εκείνες τις ατέλειωτες χειμωνιάτικες νύχτες

κάνοντας κλικ εδώ:

του Στράτου Δουκάκη


Blog: http://mithymnaios.blogspot.com