Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

Παραλειπόμενα

Καλό! (Το βούτηξα απ' τα σχόλια της αστοριανής)

Ο/Η Αστοριανή είπε...

Στράτο μας,

Χαίρομαι, φυσικά, για τα λόγια σας...

Γενικά,
ο Νικος Καράς κι ο Αλέξανδρος Μαλαός, κουράστηκαν για να αποδώσουν τόσα μηνύματα σ΄ένα μικρό μονόπρακτο...

Όσο για τη σκηνοθεσία και τις ενδυμασίες...;

Η σκηνοθεσία δεν με κούρασε διότι τα παιδιά ήταν εύπλαστη ζύμη...
μα για τα ρούχα;
Δεν ήταν μόνο να τα διαλέξω να μοιάζουν όσο γίνεται της τότε εποχής...
μα να τα ...ράψω κι από πάνω!
κι όταν η σίνγερ ( ήδη 35 χρόνων στη κατοχή μου...) έσπασε το 3ο γρανάζι της κι έπρεπε να βρούμε... διορθωτή!!!!
αστα! καταλαβαίνεις ότι με διπλή γερή κλωστή... δίχως δακτυλήθρα... έρραψα σε δυο νύχτες όλα αυτά!

...εκτός του ότι, λόγω εποχής, ο αγέρας και η βροχή έσπαζε και τίναζε τα ανθισμένα μάραθα του κήπου μου !!!! που τους υποσχέθηκα ότι θα τους πάω στην εκδήλωση!!!

Ευτυχώς, η Κυριακή ξύπνησε γελαστή all the way !!!

(Αυτά, είναι μέρος από τα παραλειπόμενα...)
Χαιρετισμούς,
αγάπη,
Υιώτα
αστοριανή,
ΝΥ

ΚΙ ΑΛΛΟ!
ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!