Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

"ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ" στον Βαγγέλη

Γύρισα σπίτι αργούτσικα, με χάλια διάθεση, (ίσως βοηθάει και ο καιρός που βρέχει συνέχεια, τα προβλήματα, όλα), άνοιξα να δω τα μηνύματά μου και Ώ, Θεέ, να μη τύχει σε άνθρωπο να γράψει τέτοιο μήνυμα!

Φίλοι μου
Σας γράφω ότι ο γιός μου Βαγγέλης
μετά από μεγάλους αγώνες με τον καρκίνο
την περασμένη Παρασκευή 8 Οκτωβρίου
νικήθηκε και παρέδωσε τα όπλα
Νάσται όλοι καλά
Ντένης


Σοκ για μένα αυτό το μήνυμα. Πέταξα στην άκρη ότι σκεφτόμουνα και χρειάστηκα χρόνο για να συνέλθω. "Αυτά είναι προβλήματα", σκέφτηκα. "Όλα τα άλλα ξεπερνιούνται".

Μετά, δεν έβρισκα τα γράμματα. Είχαν εξαφανιστεί όλα απ' το πληκτρολόγιό μου. Κι αυτά που πήγα να πιάσω, δεν έγραφαν αυτό που ακριβώς ήθελα.

Αν ήμασταν κοντά, θα του έσφιγγα το χέρι και θα του έκανα μια σιωπηλή αγκαλιά.
Τώρα...

Ήξερα ότι ο γιος του κυρίου Ντένη έχει κάποιο πρόβλημα υγείας, απείχε ο ίδιος ιντερνετικά ευγενέστατα... μα να βρει και τη δύναμη να στείλει σε όλους μας αυτό το μήνυμα, δείχνει μεγάλη ευγένεια ψυχής. Πού την βρήκε;

Μέσα στον πόνο του, η ενημέρωση, οι ευχές...

ΚΟΥΡΑΓΙΟ, Ντένη μου, σε σένα και στην οικογένειά σου! Φίλοι κολλητοί δεν ήμασταν, μα "πονάει" σε όλους τους γονείς μια τέτοια είδηση. Θα ήθελα να ήταν αλλιώς...

"Καλό Ταξίδι" στον Βαγγέλη σας. Άλλος έκρινε πως πρέπει να Φύγει νωρίς...

Μα, που πήγαν τα γράμματα;
Φέρ' τε γράμματα να γράψω λόγια...
Ποιος μου τα "έκλεψε";...
Αυτά που μ' άφησαν, δεν μ' αρέσουν!