Ο Αλφόνς, η Ελένη Γκίκα και ο Κώστας Ακρίβος!
Σταθερή γωνιά κι αγάπη!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλφόνς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλφόνς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011
Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος
Απ' τις εκρεμότητες της βιβλιοπαρουσίασης του Κώστα Ακρίβου
(Εκτός από χρόνο, πάσχω και από καλή μηχανή.
Στα υπόψιν, Άγιε Βασίλη!)
Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010
Ξεμπερδέματα...
Τώρα ήρθα, ξημερώματα θα κάνω ένα ταξιδάκι. Επιβάλλεται να "τρέξω".
Είμαι άνθρωπος που ανακατεύομαι με πολλά, μ' αρέσουν πολλά, θέλω να κάνω πολλά, μα δεν προλαβαίνω. (Γνωστό και χιλιοειπωμένο.)
Έτσι, έχω αφήσει κι εδώ πολλές εκρεμότητες. Είχα πει για "ΣΤΟΠ", μα θα φαίνεται πως η Κατερίνα "στρίβει" ή "δεν είναι κοντά στους φίλους της", οπότε, κατανόηση στο ότι τα θέματα μόνο τα "φωτογραφίζω".
Αυτές τις μέρες έχω αφήσει στη μέση την βιβλιοπαρουσίαση του Κώστα Ακρίβου, "Ποιος θυμάται τον Αλφόνς". Ότι πρόλαβα το έγραψα προχθές. Άλλωστε, ο Βολιώτικος Τύπος, κάλυψε το θέμα απ' όλες τις πλευρές και εύκολα θα το βρείτε!
Εγώ θα προσθέσω μόνο (εφόσον πάλι είμαι βιαστική) πως συγκινήθηκα πολύ που είδα σκηνές απ' την ζωή του Αλφόνς, μόνο που θα ήμουνα πιο πολύ ικανοποιημένη, αν υπήρχε μετάφραση, ή τουλάχιστον κάποιος που να μας εξηγήσει κάτι παραπάνω.
Ακρίβο, στην επόμενη εκδήλωση, θέλω μετάφραση!
Πάμε τώρα στην αφορμή που γράφω εκτάκτως αυτή την ανάρτηση, γιατί ο χρόνος τρέχει πραγματικά και το βιβλίο αυτό είναι υποψήφιο για το ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 2010 του ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ (ΕΚΕΒΙ) και έπρεπε ήδη να το έχω γράψει!
ΥΓ.
H ώρα του αναγνώστη
Η λίστα των βιβλίων που είναι υποψήφια για το «Βραβείο Αναγνωστών 2010». Η ψηφοφορία θα διαρκέσει έως τη Δευτέρα 6/12/2010.
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς του Κώστα Ακρίβου (Μεταίχμιο) ● Η Εβραία νύφη του Νίκου Δαββέτα (Κέδρος) ● Ένα πεινασμένο στόμα της Λένας Διβάνη (Καστανιώτη)● Ανίσχυρος άγγελος του Μάνου Κοντολέων (Πατάκη) ● Το μοναστήρι του Πάνου Καρνέζη (Α. Α. Λιβάνη) ● Η ξυπόλυτη των Αθηνών της Φιλομήλας Λαπατά (Καστανιώτη) ● Αχμές, ο γιος του φεγγαριού του Τεύκρου Μιχαηλίδη (Πόλις) ● Απόψε δεν έχουμε φίλους της Σοφίας Νικολαΐδου (Μεταίχμιο) ● Η εκδίκηση της Σιλάνας του Γιάννη Ξανθούλη (Ελληνικά Γράμματα) ● Οι κόρες της λησμονιάς του Θοδωρή Παπαθεοδώρου (Ψυχογιός) ● Όπως ήθελα να ζήσω της Ελένης Πριοβόλου (Καστανιώτη) ● Το μαύρο μάμπα του Νίκου Σακελλαρόπουλου (Βεργίνα) ● Το χάρισμα της Βέρθας της Φωτεινής Τσαλίκογλου (Καστανιώτη) ● Η θλίψη της λέαινας του Βασίλη Τσιρώνη (ΑλΔΕ) ● Πατρίδα από βαμβάκι της Έλενας Χουζούρη (Κέδρος)
Λεπτομέρειες για την ψηφοφορία στο www.ekebi.gr.
Δεν ξέρω τι γίνεται σ' αυτές τις ψηφοφορίες, δεν ξέρω πόσο κοντά στην πραγματικότητα είναι, δεν ξέρω πια άλλα βιβλία συμμετέχουν, (κι αν μάθω, ένα είναι σίγουρο, πως δεν θα τα έχω διαβάσει όλα),δεν ξέρω πολλά, αλλά θα μάθω ότι μπορώ από Δευτέρα.
Εκείνο που έμαθα είναι πως όποιος θέλει να ψηφίσει αυτό το βιβλίο "Ποιος θυμάται τον Αλφόνς" του Κώστα Ακρίβου, πρέπει να στείλει SMS στο 54160 γράφοντας ΒΑ 1 έως τις 6
Δεκεμβρίου 2010.
Το έμαθα προχθές, όφειλα να σας ενημερώσω από προχθές και ζητάω συγγνώμη για την καθυστέρηση.
Εμένα μ' άρεσε για πολλούς λόγους αυτό το βιβλίο, δεν είναι το μόνο όμως που μ' άρεσε απ' όσα διάβασα του 2010, (κάποια δεν τα διάβασα ακόμα π.χ. της Ελένης Γκίκα!)και κάποια ίσως δεν προλάβω να τα διαβάσω ποτέ, οπότε, δε θα είμαι δίκαια!
Εγώ πάντως, του εύχομαι "ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ", για πολλούς λόγους!
Είμαι τοπικίστρια, μιλάει για τα μέρη μου, έχω ξενυχτήσει χρόνια ολόκληρα να τα δείχνω στο ίντερνετ, ότι μπορεί να βοηθήσει τον τόπο μου, (χωρίς προσωπικό κέρδος - εννοείται), θα είμαι πάντα παρόν!
Κι αυτή η κίνηση του Ακρίβου, να εκδώσει αυτό το βιβλίο, σίγουρα βοηθάει στην προβολή του τόπου μου και τον "ΣΥΝΧΑΙΡΩ" γι' αυτό.
Για ένα μόνο λυπάμαι, Ακρίβε! Που δεν έτυχε να έχω διαβάσει άλλο βιβλίο σου πριν τον Αλφόνς, ώστε να μην μπερδευτώ ως αναγνώστρια, για το συγγραφικό σου ταλέντο.
Μπορεί να είναι και καλό. Δεν ξέρεις. Πάντως, προέκυψε και οφείλω κι αυτό να το πω.
Να είμαστε καλά, να τα διαβάσω όλα, να "ξεμπερδευτώ"!
Υγ.
Βραβείο Αναγνωστών 2010
Η ψηφοφορία άρχισε
Για έκτη χρονιά οι αναγνώστες παίρνουν τον λόγο και ψηφίζουν
το αγαπημένο τους μυθιστόρημα.
Είστε βιβλιόφιλος;
Πάρτε μέρος στον διαγωνισμό για το μυθιστόρημα της χρονιάς.
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) ξεκινά από σήμερα τη διαδικασία ψηφοφορίας για την ανάδειξη του αγαπημένου ελληνικού μυθιστορήματος της χρονιάς.
Η «βραχεία λίστα» των 15 βιβλίων που κατήρτισαν με την ψήφο τους μέλη Λεσχών Ανάγνωσης από τις 280 που λειτουργούν σ’ όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι η εξής (με αλφαβητική σειρά, σύμφωνα με το επώνυμο κάθε συγγραφέα):
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς
του Κώστα Ακρίβου,
Εκδόσεις Μεταίχμιο
(στείλτε ΒΑ 1 στο 54160)
Η Εβραία νύφη
του Νίκου Δαββέτα,
Εκδόσεις Κέδρος
(στείλτε ΒΑ 2 στο 54160)
Ένα πεινασμένο στόμα
της Λένας Διβάνη,
Εκδόσεις Καστανιώτη
(στείλτε ΒΑ 3 στο 54160)
Το μοναστήρι
του Πάνου Καρνέζη,
Εκδόσεις Α. Α. Λιβάνη
(στείλτε ΒΑ 4 στο 54160)
Ανίσχυρος άγγελος
του Μάνου Κοντολέων,
Εκδόσεις Πατάκη
(στείλτε ΒΑ 5 στο 54160)
Η ξυπόλυτη των Αθηνών
της Φιλομήλας Λαπατά,
Εκδόσεις Καστανιώτη
(στείλτε ΒΑ 6 στο 54160)
Αχμές, ο γιος του Φεγγαριού
του Τεύκρου Μιχαηλίδη,
Εκδόσεις Πόλις
(στείλτε ΒΑ 7 στο 54160)
Απόψε δεν έχουμε φίλους
της Σοφίας Νικολαΐδου,
Εκδόσεις Μεταίχμιο
(στείλτε ΒΑ 8 στο 54160)
Η εκδίκηση της Σιλάνας
του Γιάννη Ξανθούλη,
Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
(στείλτε ΒΑ 9 στο 54160)
Οι κόρες της λησμονιάς
του Θοδωρή Παπαθεοδώρου,
Εκδόσεις Ψυχογιός
(στείλτε ΒΑ 10 στο 54160)
Όπως ήθελα να ζήσω
της Ελένης Πριοβόλου,
Εκδόσεις Καστανιώτη
(στείλτε ΒΑ 11 στο 54160)
Το μαύρο μάμπα
του Νίκου Σακελλαρόπουλου,
Εκδόσεις Βεργίνα
(στείλτε ΒΑ 12 στο 54160)
Το χάρισμα της Βέρθας
της Φωτεινής Τσαλίκογλου,
Εκδόσεις Καστανιώτη
(στείλτε ΒΑ 13 στο 54160)
Η θλίψη της Λέαινας
του Βασίλη Τσιρώνη,
Εκδόσεις ΑλΔΕ
(στείλτε ΒΑ 14 στο 54160)
Πατρίδα από βαμβάκι
της Ελενας Χουζούρη,
Εκδόσεις Κέδρος
(στείλτε ΒΑ 15 στο 54160)
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου προσκαλεί το αναγνωστικό κοινό να επιλέξει, από σήμερα 10 Νοεμβρίου έως τη Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010, το αγαπημένο βιβλίο της χρονιάς, ανάμεσα στα δεκαπέντε της βραχείας λίστας (έκδοσης 1/10/2009 – 30/9/2010).*
Το τελικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας προκύπτει κατά το ήμισυ (50%) από την ψήφο των αναγνωστών ενώ το υπόλοιπο 50% βγαίνει από τις ψήφους που έχουν ήδη δώσει οι Λέσχες Ανάγνωσης (από τις οποίες προέκυψε η βραχεία λίστα).
* Συμμετέχουν όλοι οι συγγραφείς που εκδίδουν βιβλίο στις παραπάνω ημερομηνίες εκτός από τον Πρόεδρο και τα ενεργά μέλη του Δ.Σ. του ΕΚΕΒΙ και όσοι έχουν βραβευτεί τα προηγούμενα 5 χρόνια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΟ: ATHENSVOICE.GR
Οι 15 υποψήφιοι συγγραφείς ψηφίζουν το βιβλίο (εντός και εκτός λίστας) που θα ήθελαν να πάρει το ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 2010.
Υπενθυμίζουμε ότι το αναγνωστικό κοινό τίμησε με την ψήφο του:
* 2009 - «Ιμαρέτ» του Γιάννη Καλπούζου
* 2008 - «Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη» του Δημήτρη Μπουραντά
* 2007 - «Ο κύριος Επισκοπάκης» του Ανδρέα Μήτσου
* 2006 - «Αμίλητα βαθιά νερά»της Ρέα Γαλανάκη
* 2005 - «Η μέθοδος της Ορλεάνης» της Ευγενίας Φακίνου
εκτοξεύοντάς τα για πολλούς μήνες στις λίστες των ευπώλητων.
Πότε ψηφίζετε:
10 Νοεμβρίου – 6 Δεκεμβρίου 2010
Πώς ψηφίζετε:
Στείλτε με sms (χρέωση απλού μηνύματος)
τον κωδικό που αντιστοιχεί στο βιβλίο της επιλογής σας, στο 54160
Κάθε αναγνώστης έχει δικαίωμα για μία μόνο ψήφο.
Η ψήφος σας καταχωρείται αυτόματα.
Είμαι άνθρωπος που ανακατεύομαι με πολλά, μ' αρέσουν πολλά, θέλω να κάνω πολλά, μα δεν προλαβαίνω. (Γνωστό και χιλιοειπωμένο.)
Έτσι, έχω αφήσει κι εδώ πολλές εκρεμότητες. Είχα πει για "ΣΤΟΠ", μα θα φαίνεται πως η Κατερίνα "στρίβει" ή "δεν είναι κοντά στους φίλους της", οπότε, κατανόηση στο ότι τα θέματα μόνο τα "φωτογραφίζω".
Αυτές τις μέρες έχω αφήσει στη μέση την βιβλιοπαρουσίαση του Κώστα Ακρίβου, "Ποιος θυμάται τον Αλφόνς". Ότι πρόλαβα το έγραψα προχθές. Άλλωστε, ο Βολιώτικος Τύπος, κάλυψε το θέμα απ' όλες τις πλευρές και εύκολα θα το βρείτε!
Εγώ θα προσθέσω μόνο (εφόσον πάλι είμαι βιαστική) πως συγκινήθηκα πολύ που είδα σκηνές απ' την ζωή του Αλφόνς, μόνο που θα ήμουνα πιο πολύ ικανοποιημένη, αν υπήρχε μετάφραση, ή τουλάχιστον κάποιος που να μας εξηγήσει κάτι παραπάνω.
Ακρίβο, στην επόμενη εκδήλωση, θέλω μετάφραση!
Πάμε τώρα στην αφορμή που γράφω εκτάκτως αυτή την ανάρτηση, γιατί ο χρόνος τρέχει πραγματικά και το βιβλίο αυτό είναι υποψήφιο για το ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 2010 του ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ (ΕΚΕΒΙ) και έπρεπε ήδη να το έχω γράψει!
ΥΓ.
H ώρα του αναγνώστη
Η λίστα των βιβλίων που είναι υποψήφια για το «Βραβείο Αναγνωστών 2010». Η ψηφοφορία θα διαρκέσει έως τη Δευτέρα 6/12/2010.
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς του Κώστα Ακρίβου (Μεταίχμιο) ● Η Εβραία νύφη του Νίκου Δαββέτα (Κέδρος) ● Ένα πεινασμένο στόμα της Λένας Διβάνη (Καστανιώτη)● Ανίσχυρος άγγελος του Μάνου Κοντολέων (Πατάκη) ● Το μοναστήρι του Πάνου Καρνέζη (Α. Α. Λιβάνη) ● Η ξυπόλυτη των Αθηνών της Φιλομήλας Λαπατά (Καστανιώτη) ● Αχμές, ο γιος του φεγγαριού του Τεύκρου Μιχαηλίδη (Πόλις) ● Απόψε δεν έχουμε φίλους της Σοφίας Νικολαΐδου (Μεταίχμιο) ● Η εκδίκηση της Σιλάνας του Γιάννη Ξανθούλη (Ελληνικά Γράμματα) ● Οι κόρες της λησμονιάς του Θοδωρή Παπαθεοδώρου (Ψυχογιός) ● Όπως ήθελα να ζήσω της Ελένης Πριοβόλου (Καστανιώτη) ● Το μαύρο μάμπα του Νίκου Σακελλαρόπουλου (Βεργίνα) ● Το χάρισμα της Βέρθας της Φωτεινής Τσαλίκογλου (Καστανιώτη) ● Η θλίψη της λέαινας του Βασίλη Τσιρώνη (ΑλΔΕ) ● Πατρίδα από βαμβάκι της Έλενας Χουζούρη (Κέδρος)
Λεπτομέρειες για την ψηφοφορία στο www.ekebi.gr.
Δεν ξέρω τι γίνεται σ' αυτές τις ψηφοφορίες, δεν ξέρω πόσο κοντά στην πραγματικότητα είναι, δεν ξέρω πια άλλα βιβλία συμμετέχουν, (κι αν μάθω, ένα είναι σίγουρο, πως δεν θα τα έχω διαβάσει όλα),δεν ξέρω πολλά, αλλά θα μάθω ότι μπορώ από Δευτέρα.
Εκείνο που έμαθα είναι πως όποιος θέλει να ψηφίσει αυτό το βιβλίο "Ποιος θυμάται τον Αλφόνς" του Κώστα Ακρίβου, πρέπει να στείλει SMS στο 54160 γράφοντας ΒΑ 1 έως τις 6
Δεκεμβρίου 2010.
Το έμαθα προχθές, όφειλα να σας ενημερώσω από προχθές και ζητάω συγγνώμη για την καθυστέρηση.
Εμένα μ' άρεσε για πολλούς λόγους αυτό το βιβλίο, δεν είναι το μόνο όμως που μ' άρεσε απ' όσα διάβασα του 2010, (κάποια δεν τα διάβασα ακόμα π.χ. της Ελένης Γκίκα!)και κάποια ίσως δεν προλάβω να τα διαβάσω ποτέ, οπότε, δε θα είμαι δίκαια!
Εγώ πάντως, του εύχομαι "ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ", για πολλούς λόγους!
Είμαι τοπικίστρια, μιλάει για τα μέρη μου, έχω ξενυχτήσει χρόνια ολόκληρα να τα δείχνω στο ίντερνετ, ότι μπορεί να βοηθήσει τον τόπο μου, (χωρίς προσωπικό κέρδος - εννοείται), θα είμαι πάντα παρόν!
Κι αυτή η κίνηση του Ακρίβου, να εκδώσει αυτό το βιβλίο, σίγουρα βοηθάει στην προβολή του τόπου μου και τον "ΣΥΝΧΑΙΡΩ" γι' αυτό.
Για ένα μόνο λυπάμαι, Ακρίβε! Που δεν έτυχε να έχω διαβάσει άλλο βιβλίο σου πριν τον Αλφόνς, ώστε να μην μπερδευτώ ως αναγνώστρια, για το συγγραφικό σου ταλέντο.
Μπορεί να είναι και καλό. Δεν ξέρεις. Πάντως, προέκυψε και οφείλω κι αυτό να το πω.
Να είμαστε καλά, να τα διαβάσω όλα, να "ξεμπερδευτώ"!
Υγ.
Βραβείο Αναγνωστών 2010
Η ψηφοφορία άρχισε
Για έκτη χρονιά οι αναγνώστες παίρνουν τον λόγο και ψηφίζουν
το αγαπημένο τους μυθιστόρημα.
Είστε βιβλιόφιλος;
Πάρτε μέρος στον διαγωνισμό για το μυθιστόρημα της χρονιάς.
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) ξεκινά από σήμερα τη διαδικασία ψηφοφορίας για την ανάδειξη του αγαπημένου ελληνικού μυθιστορήματος της χρονιάς.
Η «βραχεία λίστα» των 15 βιβλίων που κατήρτισαν με την ψήφο τους μέλη Λεσχών Ανάγνωσης από τις 280 που λειτουργούν σ’ όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι η εξής (με αλφαβητική σειρά, σύμφωνα με το επώνυμο κάθε συγγραφέα):
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς
του Κώστα Ακρίβου,
Εκδόσεις Μεταίχμιο
(στείλτε ΒΑ 1 στο 54160)
Η Εβραία νύφη
του Νίκου Δαββέτα,
Εκδόσεις Κέδρος
(στείλτε ΒΑ 2 στο 54160)
Ένα πεινασμένο στόμα
της Λένας Διβάνη,
Εκδόσεις Καστανιώτη
(στείλτε ΒΑ 3 στο 54160)
Το μοναστήρι
του Πάνου Καρνέζη,
Εκδόσεις Α. Α. Λιβάνη
(στείλτε ΒΑ 4 στο 54160)
Ανίσχυρος άγγελος
του Μάνου Κοντολέων,
Εκδόσεις Πατάκη
(στείλτε ΒΑ 5 στο 54160)
Η ξυπόλυτη των Αθηνών
της Φιλομήλας Λαπατά,
Εκδόσεις Καστανιώτη
(στείλτε ΒΑ 6 στο 54160)
Αχμές, ο γιος του Φεγγαριού
του Τεύκρου Μιχαηλίδη,
Εκδόσεις Πόλις
(στείλτε ΒΑ 7 στο 54160)
Απόψε δεν έχουμε φίλους
της Σοφίας Νικολαΐδου,
Εκδόσεις Μεταίχμιο
(στείλτε ΒΑ 8 στο 54160)
Η εκδίκηση της Σιλάνας
του Γιάννη Ξανθούλη,
Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
(στείλτε ΒΑ 9 στο 54160)
Οι κόρες της λησμονιάς
του Θοδωρή Παπαθεοδώρου,
Εκδόσεις Ψυχογιός
(στείλτε ΒΑ 10 στο 54160)
Όπως ήθελα να ζήσω
της Ελένης Πριοβόλου,
Εκδόσεις Καστανιώτη
(στείλτε ΒΑ 11 στο 54160)
Το μαύρο μάμπα
του Νίκου Σακελλαρόπουλου,
Εκδόσεις Βεργίνα
(στείλτε ΒΑ 12 στο 54160)
Το χάρισμα της Βέρθας
της Φωτεινής Τσαλίκογλου,
Εκδόσεις Καστανιώτη
(στείλτε ΒΑ 13 στο 54160)
Η θλίψη της Λέαινας
του Βασίλη Τσιρώνη,
Εκδόσεις ΑλΔΕ
(στείλτε ΒΑ 14 στο 54160)
Πατρίδα από βαμβάκι
της Ελενας Χουζούρη,
Εκδόσεις Κέδρος
(στείλτε ΒΑ 15 στο 54160)
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου προσκαλεί το αναγνωστικό κοινό να επιλέξει, από σήμερα 10 Νοεμβρίου έως τη Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010, το αγαπημένο βιβλίο της χρονιάς, ανάμεσα στα δεκαπέντε της βραχείας λίστας (έκδοσης 1/10/2009 – 30/9/2010).*
Το τελικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας προκύπτει κατά το ήμισυ (50%) από την ψήφο των αναγνωστών ενώ το υπόλοιπο 50% βγαίνει από τις ψήφους που έχουν ήδη δώσει οι Λέσχες Ανάγνωσης (από τις οποίες προέκυψε η βραχεία λίστα).
* Συμμετέχουν όλοι οι συγγραφείς που εκδίδουν βιβλίο στις παραπάνω ημερομηνίες εκτός από τον Πρόεδρο και τα ενεργά μέλη του Δ.Σ. του ΕΚΕΒΙ και όσοι έχουν βραβευτεί τα προηγούμενα 5 χρόνια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΟ: ATHENSVOICE.GR
Οι 15 υποψήφιοι συγγραφείς ψηφίζουν το βιβλίο (εντός και εκτός λίστας) που θα ήθελαν να πάρει το ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 2010.
Υπενθυμίζουμε ότι το αναγνωστικό κοινό τίμησε με την ψήφο του:
* 2009 - «Ιμαρέτ» του Γιάννη Καλπούζου
* 2008 - «Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη» του Δημήτρη Μπουραντά
* 2007 - «Ο κύριος Επισκοπάκης» του Ανδρέα Μήτσου
* 2006 - «Αμίλητα βαθιά νερά»της Ρέα Γαλανάκη
* 2005 - «Η μέθοδος της Ορλεάνης» της Ευγενίας Φακίνου
εκτοξεύοντάς τα για πολλούς μήνες στις λίστες των ευπώλητων.
Πότε ψηφίζετε:
10 Νοεμβρίου – 6 Δεκεμβρίου 2010
Πώς ψηφίζετε:
Στείλτε με sms (χρέωση απλού μηνύματος)
τον κωδικό που αντιστοιχεί στο βιβλίο της επιλογής σας, στο 54160
Κάθε αναγνώστης έχει δικαίωμα για μία μόνο ψήφο.
Η ψήφος σας καταχωρείται αυτόματα.
Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010
Γυρίζοντας απ' την βιβλιοπαρουσίαση
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς;
Πιστέψ' τε με, πολλοί! Πάρα πολλοί!
Ποιος ήταν η αφορμή που ζει στη μνήμη μας ο Αλφόνς;
Ο Κώστας Ακρίβος, φυσικά!
Ποιος είναι ο τυχερός εκδοτικός οίκος που εξέδωσε αυτό το βιβλίο;
Το ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ!
Ποιος παραλίγο να έχανε απόψε αυτή την πρωτότυπη βιβλιοπαρουσίαση;
Ποιος τρέχει και δε φτάνει;
Εγώ, φυσικά!
Ποιος άλλος;
Προχθές είχε περάσει ο Ακρίβος απ' το μαγαζί, άφησε διαφημιστικά του βιβλίου και της εκδήλωσης, εγώ έλλειπα, μα μόλις τα είδα πάνω στον πάγκο, φοβούμενη μη λαδωθούν, τα κόλλησα γρήγορα στα τζάμια. Είπα από μέσα μου: "Αργότερα θα τα διαβάσω, θα τα φωτογραφήσω κιόλας, να ενημερώσω και το μπλογκ, να το μάθει ο κόσμος!"
Έλα μου, ντε, που δεν τρέχει μόνο ο Βέγγος!
Την έπαθα! Δεν πρόκαμα...
Δεν φανταζόμουνα ότι θα ήταν τόσο γρήγορα!
Οπότε, απόψε, εκεί που έκανα ένα τηλέφωνο, έμαθα πως κάποιος έλλειπε και θα πήγαινε στην βιβλιοπαρουσίαση του Ακρίβου!
Τρελάθηκα! Για πότε έφερα εκτάκτως στη θέση μου τον γιο μου, για πότε βρέθηκα εκεί, ούτε που το κατάλαβα!
(Τώρα απ' το μαγαζί σας γράφω. Αν τ' αφήσω για το σπίτι... Χαίρεται!)
Είμαι πολύ χαρούμενη που δεν έχασα αυτή την παρουσίαση!
Πήγαινα τρέχοντας και δεν ήξερα τι ήταν αυτό που μού 'δινε μια εσωτερική χαρά.
Ήταν που θα ήμουνα παρούσα σε μια βιβλιοπαρουσίαση του Κώστα Ακρίβου, που ποτέ δεν έτυχε να παρακολουθήσω;
Ήταν που θα μου έλυνε πολλές απορίες μου;
Ήταν που θα μάθαινα περισσότερα για τον Αλφόνς;
Ήταν που εκεί θα συναντούσα κάποιους ανθρώπους που έψαχνα για τους "Ευχαριστήσω";
Δεν ξέρω. Ήταν πολλά. Όλα μου έδιναν χαρά και έφτασα εκεί, σχεδόν, πετώντας!
Στην αρχή η αίθουσα στο ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ ήταν σχεδόν άδεια!
Έμεινα άφωνη!
Μα, μετά, όχι μόνο γέμισε, υπήρχαν και όρθιοι!
Αυτό θα πει Αλφόνς και Ακρίβος!
Ή Ακρίβος και Αλφόνς;
Εδώ υπήρξε μπέρδεμα...
Το ένιωσα πολλές φορές. Φαντάζομαι το ίδιο μπερδεμένος ήταν και ο κόσμος. Αυτή είναι μια μεγάλη παγίδα για έναν σημαντικό και αναγνωρισμένο συγγραφέα, όταν γράφει για έναν σημαντικό και αναγνωρισμένο άντρα, τον ήρωά του μεν στο βιβλίο του, αλλά ΤΟΣΟ υπαρκτός στη ζωή, πόσο μάλλον στα μέρη μας.
Να μην τα πολυλογώ. Με λίγα λόγια. Εκείνο που μου έλλειψε πολύ και είναι ένα μεγάλο μείον σ' αυτή την εκδήλωση ήταν που έλλειπαν τα αποσπάσματα απ' το βιβλίο. Αν είχα μαζί μου τις σημειώσεις μου, μα την αλήθεια, "θα έπαιζα μπάλλα" απόψε! Αγόρασα δικό μου βιβλίο, μα δεν υπήρχαν σημειώσεις, ούτε και ρίσκαρα να τραβήξω τα βλέμματα πάνω μου, με τόσο κοινό!
Αυτό το μείον όμως, οφείλονταν στην απουσία (λόγω ασθένειας) του μαθητή του 5ου Λυκείου Βόλου (και επί τη ευκαιρία, "Εύγε" στα μέλη της Λέσχης των παιδιών!) τον Ιάκωβο Τεχνόπουλο και όχι σε αμέλεια της διοργάνωσης!
Περαστικά σου, αγόρι μου! Εμείς χάσαμε, κυρίως όσοι απ' το κοινό δεν είχαν διαβάσει το βιβλίο, αλλά έχει μπροστά του τόσο δρόμο αυτό το βιβλίο, στην επόμενη εκδήλωση, με το καλό!
Δυο πολύ καλά χαρτιά για τον Ακρίβο απόψε ήταν η παρουσία των παιδιών που μίλησαν για το βιβλίο, οι: Αναστασία Παρθένη και ο Αντώνης Μιχαλόπουλος. Είναι και οι δυο τους μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης, μαθήτρια Γ' Λυκείου το κορίτσι μας, πρωτοετής Νομικής, το αγόρι μας!
Μας συγκίνησαν όλους πολύ και καταχειροκροτήθηκαν τα παιδιά!
Εύγε, παιδιά! Καλή επιτυχία στα όνειρά σας!
Εκεί που καθόμουνα πίσω πίσω και χαλάρωσα (βγήκε και η κούραση κάποια στιγμή), νόμιζα πως άκουγα ραδιοφωνική εκπομπή και είχα και εικόνα!
Ήταν η φωνή της Ροσσάνας Πώποτα που μαζί με την Ελένη Σταμούλη (δημοσιογραφίνες και οι δυο) είχαν βάλει στη μέση τον Ακρίβο και ρώταγαν, ρώταγαν...
"Αν ζούσε ο Αλφόνς, ρώτησε η Ελένη, θα τον καλούσες απόψε σ' αυτή την εκδήλωση; Και θα έρχοταν;"
Τι ερώτηση ήταν αυτή, Ελένη μου; Έξω έβρεχε, μα μέσα έπεφταν οι κεραυνοί!
Απάντησε ο Ακρίβος (λόγω θαυμασμού και ελλείψει εξοικείωσης δεν τον λέω Κώστα) πως "αν ζούσε, όλα θα ήταν διαφορετικά. Δεν θα ήταν αυτό το βιβλίο! Δεν θα υπήρχε το τέλος του, που αυτό ίσως ήταν το πιο συγκλονιστικό στη ζωή του!"
Αργότερα, κάποιος απ' το κοινό είπε πως, επειδή τον ήξερε προσωπικά, σίγουρα θα ' ρχότανε, μα θα έπαιρνε θέση και θα εξηγούσε τι απ' όλα αυτά είναι αλήθεια.
"Μάνα, σε δέκα λεπτά κλείνουμε!" λέει ο γιος μου!
Ώχ! Έχω τόσες δουλειές στη μέση!
"Σώσ' το" μου λέει και "το συνεχίζεις σπίτι"!
Τι λες, καλέ;
Στον αέρα! Μισό και όπως είναι!
Πιστέψ' τε με, πολλοί! Πάρα πολλοί!
Ποιος ήταν η αφορμή που ζει στη μνήμη μας ο Αλφόνς;
Ο Κώστας Ακρίβος, φυσικά!
Ποιος είναι ο τυχερός εκδοτικός οίκος που εξέδωσε αυτό το βιβλίο;
Το ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ!
Ποιος παραλίγο να έχανε απόψε αυτή την πρωτότυπη βιβλιοπαρουσίαση;
Ποιος τρέχει και δε φτάνει;
Εγώ, φυσικά!
Ποιος άλλος;
Προχθές είχε περάσει ο Ακρίβος απ' το μαγαζί, άφησε διαφημιστικά του βιβλίου και της εκδήλωσης, εγώ έλλειπα, μα μόλις τα είδα πάνω στον πάγκο, φοβούμενη μη λαδωθούν, τα κόλλησα γρήγορα στα τζάμια. Είπα από μέσα μου: "Αργότερα θα τα διαβάσω, θα τα φωτογραφήσω κιόλας, να ενημερώσω και το μπλογκ, να το μάθει ο κόσμος!"
Έλα μου, ντε, που δεν τρέχει μόνο ο Βέγγος!
Την έπαθα! Δεν πρόκαμα...
Δεν φανταζόμουνα ότι θα ήταν τόσο γρήγορα!
Οπότε, απόψε, εκεί που έκανα ένα τηλέφωνο, έμαθα πως κάποιος έλλειπε και θα πήγαινε στην βιβλιοπαρουσίαση του Ακρίβου!
Τρελάθηκα! Για πότε έφερα εκτάκτως στη θέση μου τον γιο μου, για πότε βρέθηκα εκεί, ούτε που το κατάλαβα!
(Τώρα απ' το μαγαζί σας γράφω. Αν τ' αφήσω για το σπίτι... Χαίρεται!)
Είμαι πολύ χαρούμενη που δεν έχασα αυτή την παρουσίαση!
Πήγαινα τρέχοντας και δεν ήξερα τι ήταν αυτό που μού 'δινε μια εσωτερική χαρά.
Ήταν που θα ήμουνα παρούσα σε μια βιβλιοπαρουσίαση του Κώστα Ακρίβου, που ποτέ δεν έτυχε να παρακολουθήσω;
Ήταν που θα μου έλυνε πολλές απορίες μου;
Ήταν που θα μάθαινα περισσότερα για τον Αλφόνς;
Ήταν που εκεί θα συναντούσα κάποιους ανθρώπους που έψαχνα για τους "Ευχαριστήσω";
Δεν ξέρω. Ήταν πολλά. Όλα μου έδιναν χαρά και έφτασα εκεί, σχεδόν, πετώντας!
Στην αρχή η αίθουσα στο ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ ήταν σχεδόν άδεια!
Έμεινα άφωνη!
Μα, μετά, όχι μόνο γέμισε, υπήρχαν και όρθιοι!
Αυτό θα πει Αλφόνς και Ακρίβος!
Ή Ακρίβος και Αλφόνς;
Εδώ υπήρξε μπέρδεμα...
Το ένιωσα πολλές φορές. Φαντάζομαι το ίδιο μπερδεμένος ήταν και ο κόσμος. Αυτή είναι μια μεγάλη παγίδα για έναν σημαντικό και αναγνωρισμένο συγγραφέα, όταν γράφει για έναν σημαντικό και αναγνωρισμένο άντρα, τον ήρωά του μεν στο βιβλίο του, αλλά ΤΟΣΟ υπαρκτός στη ζωή, πόσο μάλλον στα μέρη μας.
Να μην τα πολυλογώ. Με λίγα λόγια. Εκείνο που μου έλλειψε πολύ και είναι ένα μεγάλο μείον σ' αυτή την εκδήλωση ήταν που έλλειπαν τα αποσπάσματα απ' το βιβλίο. Αν είχα μαζί μου τις σημειώσεις μου, μα την αλήθεια, "θα έπαιζα μπάλλα" απόψε! Αγόρασα δικό μου βιβλίο, μα δεν υπήρχαν σημειώσεις, ούτε και ρίσκαρα να τραβήξω τα βλέμματα πάνω μου, με τόσο κοινό!
Αυτό το μείον όμως, οφείλονταν στην απουσία (λόγω ασθένειας) του μαθητή του 5ου Λυκείου Βόλου (και επί τη ευκαιρία, "Εύγε" στα μέλη της Λέσχης των παιδιών!) τον Ιάκωβο Τεχνόπουλο και όχι σε αμέλεια της διοργάνωσης!
Περαστικά σου, αγόρι μου! Εμείς χάσαμε, κυρίως όσοι απ' το κοινό δεν είχαν διαβάσει το βιβλίο, αλλά έχει μπροστά του τόσο δρόμο αυτό το βιβλίο, στην επόμενη εκδήλωση, με το καλό!
Δυο πολύ καλά χαρτιά για τον Ακρίβο απόψε ήταν η παρουσία των παιδιών που μίλησαν για το βιβλίο, οι: Αναστασία Παρθένη και ο Αντώνης Μιχαλόπουλος. Είναι και οι δυο τους μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης, μαθήτρια Γ' Λυκείου το κορίτσι μας, πρωτοετής Νομικής, το αγόρι μας!
Μας συγκίνησαν όλους πολύ και καταχειροκροτήθηκαν τα παιδιά!
Εύγε, παιδιά! Καλή επιτυχία στα όνειρά σας!
Εκεί που καθόμουνα πίσω πίσω και χαλάρωσα (βγήκε και η κούραση κάποια στιγμή), νόμιζα πως άκουγα ραδιοφωνική εκπομπή και είχα και εικόνα!
Ήταν η φωνή της Ροσσάνας Πώποτα που μαζί με την Ελένη Σταμούλη (δημοσιογραφίνες και οι δυο) είχαν βάλει στη μέση τον Ακρίβο και ρώταγαν, ρώταγαν...
"Αν ζούσε ο Αλφόνς, ρώτησε η Ελένη, θα τον καλούσες απόψε σ' αυτή την εκδήλωση; Και θα έρχοταν;"
Τι ερώτηση ήταν αυτή, Ελένη μου; Έξω έβρεχε, μα μέσα έπεφταν οι κεραυνοί!
Απάντησε ο Ακρίβος (λόγω θαυμασμού και ελλείψει εξοικείωσης δεν τον λέω Κώστα) πως "αν ζούσε, όλα θα ήταν διαφορετικά. Δεν θα ήταν αυτό το βιβλίο! Δεν θα υπήρχε το τέλος του, που αυτό ίσως ήταν το πιο συγκλονιστικό στη ζωή του!"
Αργότερα, κάποιος απ' το κοινό είπε πως, επειδή τον ήξερε προσωπικά, σίγουρα θα ' ρχότανε, μα θα έπαιρνε θέση και θα εξηγούσε τι απ' όλα αυτά είναι αλήθεια.
"Μάνα, σε δέκα λεπτά κλείνουμε!" λέει ο γιος μου!
Ώχ! Έχω τόσες δουλειές στη μέση!
"Σώσ' το" μου λέει και "το συνεχίζεις σπίτι"!
Τι λες, καλέ;
Στον αέρα! Μισό και όπως είναι!
Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος
Συνέντευξη του Βολιώτη συγγραφέα στον Δημήτρη Ράλλη με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο
Κώστας Ακρίβος:
Χάρη στον Αλφόνς πήρα ένα γερό μάθημα αθωότητας και αξιοπρέπειας
θα την βρείτε εδώ, στην Θεσσαλία.
3/10/2010 (ΕΚΔΟΣΕΙΣ 3)
Κώστας Ακρίβος:
Χάρη στον Αλφόνς πήρα ένα γερό μάθημα αθωότητας και αξιοπρέπειας
θα την βρείτε εδώ, στην Θεσσαλία.
3/10/2010 (ΕΚΔΟΣΕΙΣ 3)
Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010
"Ποιος θυμάται τον Αλφόνς"
Εδώ δίπλα υπάρχει μια γωνιά με αφορμή το βιβλίο του Κώστα Ακρίβου απ' τις εκδόσεις Μεταίχμιο με τίτλο : "Ποιος θυμάται τον Αλφόνς"
Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2010
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος - Μεταίχμιο
Πέρασα τόσες μέρες, τόσα ξενύχτια, να αντιγράφω τις σημειώσεις μου! Τέτοια βιβλιοπαρουσίαση, δεν έχω ξανακάνει! Είναι σα να απευθύνομαι μόνο σε όσους διάβασαν αυτό το βιβλίο! Κι έτσι είναι! Οπότε, δεν μένει να το διαβάσετε όλοι, ώστε να μπορούμε να συζητήσουμε! Έτσι κι αλλιώς, αυτό το βιβλίο σκαλίζει πολλά θέματα. Δεν είναι μόνο η ζωή του Αλφόνς, τα οράματά του, η δράση του στην Ελλάδα, ο χαραχτήρας, οι ιδιοτροπίες του, οι γραμμένες σκέψεις του, οι απολογίες του, η απόφασή του να θέσει τέρμα στη ζωή του σ' ένα ξένο γι' αυτόν τόπο που τόσο αγάπησε, είναι και το "εκ βαθέων" ενός αναγνωρισμένου και ταλαντούχου συγγραφέα που καταθέτει σκέψεις του και αλήθειες, που ανάλογα ενδιαφέρει αναγνώστες, συγγραφείς, γονείς, παιδιά, ερευνητές και τόσους άλλους!
Εμένα με "έπιασε" σε πολλά σημεία, γι' αυτό και είχα πολλά να πω, αλλά νομίζω πως ήδη πολύ το κούρασα! Το θέμα μας δεν είμαι εγώ, ίσως όχι και ο συγγραφέας αλλά ο ίδιος Αλφόνς!
Δεν μένει παρά να ξανασυγχαρώ τον Κώστα Ακρίβο που έγινε η αφορμή με το βιβλίο του και την μακρόχρονη επιμονή και έρευνά του, να μάθω περισσότερα γι' αυτόν τον αξιοπρόσεκτο για την ιστορία μας και για τα μέρη μας, άντρα!
Μ' έκανε να τον αγαπήσω, ήδη τον είχα αγαπήσει απ' τα λεγόμενα και τον θαυμασμό κάποιων φίλων, μα τώρα ... τον έχω κάνει "φίλο μου", όχι όπως στο Φέισμπουκ!
Έχω την λογική να ξεχωρίσω ανθρώπινα λάθη του, άλλωστε "ο νεκρός δικαιώνεται" και ότι και να πούμε εμείς, δεν έχει σημασία.
Παραδέχομαι την γραφή του Κώστα Ακρίβου και την τεχνική του, γιατί κατάφερε απ' το να με θυμώσει, να με εξοργίσει, να με γοητεύσει, μέχρι να τον θαυμάσω και να τον "ζηλέψω" με την καλή έννοια της ζήλιας που φέρνει η επιτυχία, όταν έχεις δουλέψει σκληρά για αυτήν.
Τώρα αν βγήκαν και δικά μου απωθυμένα προς εκδοτικούς οίκους, αναγνωρισμένους συγγραφείς και τα λοιπά, "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ" τον Ακρίβο που μ' ένα του εξομολογητικό βιβλίο, μου τα έβγαλε. Λειτούργησε και ως ψυχοθεραπεία, ότι δεν απέχω και πολύ, ούτε από σκέψεις του Αλφόνς, ούτε απ' τον Ακρίβο, ούτε απ' τον πιο απλό άνθρωπο που γράφει με την ψυχή του. Αυτό με ισσοροπεί. Άνθρωποι είμαστε άλλωστε όλοι μας, με τα λάθη μας και τα πάθη μας και στην ιστορία μένουμε ανάλογα με το τι αφήνουμε πίσω μας.Τις αλήθειες μας και κυρίως τα έργα μας. Όλα τα άλλα, περισσεύουν.
Ίσως επανέλθω σ' αυτό το βιβλίο και τις γραφές του, για όσους δεν το διάβασαν. Θα δείξει...
Υγ. 4:18 ξημέρωμα Σαββάτου. Είχα να δω τόσο θαυμαστικό στα γραφόμενά μου, εδώ και κάτι δεκαετίες. Αυτό δείχνει κάτι: μεγάλη συναισθηματική φόρτιση. Δικαιολογείστε την! Πολλοί οι λόγοι. Δεν είναι μόνο αυτοί που έγραψα ή φαίνονται.
Πέρασα τόσες μέρες, τόσα ξενύχτια, να αντιγράφω τις σημειώσεις μου! Τέτοια βιβλιοπαρουσίαση, δεν έχω ξανακάνει! Είναι σα να απευθύνομαι μόνο σε όσους διάβασαν αυτό το βιβλίο! Κι έτσι είναι! Οπότε, δεν μένει να το διαβάσετε όλοι, ώστε να μπορούμε να συζητήσουμε! Έτσι κι αλλιώς, αυτό το βιβλίο σκαλίζει πολλά θέματα. Δεν είναι μόνο η ζωή του Αλφόνς, τα οράματά του, η δράση του στην Ελλάδα, ο χαραχτήρας, οι ιδιοτροπίες του, οι γραμμένες σκέψεις του, οι απολογίες του, η απόφασή του να θέσει τέρμα στη ζωή του σ' ένα ξένο γι' αυτόν τόπο που τόσο αγάπησε, είναι και το "εκ βαθέων" ενός αναγνωρισμένου και ταλαντούχου συγγραφέα που καταθέτει σκέψεις του και αλήθειες, που ανάλογα ενδιαφέρει αναγνώστες, συγγραφείς, γονείς, παιδιά, ερευνητές και τόσους άλλους!
Εμένα με "έπιασε" σε πολλά σημεία, γι' αυτό και είχα πολλά να πω, αλλά νομίζω πως ήδη πολύ το κούρασα! Το θέμα μας δεν είμαι εγώ, ίσως όχι και ο συγγραφέας αλλά ο ίδιος Αλφόνς!
Δεν μένει παρά να ξανασυγχαρώ τον Κώστα Ακρίβο που έγινε η αφορμή με το βιβλίο του και την μακρόχρονη επιμονή και έρευνά του, να μάθω περισσότερα γι' αυτόν τον αξιοπρόσεκτο για την ιστορία μας και για τα μέρη μας, άντρα!
Μ' έκανε να τον αγαπήσω, ήδη τον είχα αγαπήσει απ' τα λεγόμενα και τον θαυμασμό κάποιων φίλων, μα τώρα ... τον έχω κάνει "φίλο μου", όχι όπως στο Φέισμπουκ!
Έχω την λογική να ξεχωρίσω ανθρώπινα λάθη του, άλλωστε "ο νεκρός δικαιώνεται" και ότι και να πούμε εμείς, δεν έχει σημασία.
Παραδέχομαι την γραφή του Κώστα Ακρίβου και την τεχνική του, γιατί κατάφερε απ' το να με θυμώσει, να με εξοργίσει, να με γοητεύσει, μέχρι να τον θαυμάσω και να τον "ζηλέψω" με την καλή έννοια της ζήλιας που φέρνει η επιτυχία, όταν έχεις δουλέψει σκληρά για αυτήν.
Τώρα αν βγήκαν και δικά μου απωθυμένα προς εκδοτικούς οίκους, αναγνωρισμένους συγγραφείς και τα λοιπά, "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ" τον Ακρίβο που μ' ένα του εξομολογητικό βιβλίο, μου τα έβγαλε. Λειτούργησε και ως ψυχοθεραπεία, ότι δεν απέχω και πολύ, ούτε από σκέψεις του Αλφόνς, ούτε απ' τον Ακρίβο, ούτε απ' τον πιο απλό άνθρωπο που γράφει με την ψυχή του. Αυτό με ισσοροπεί. Άνθρωποι είμαστε άλλωστε όλοι μας, με τα λάθη μας και τα πάθη μας και στην ιστορία μένουμε ανάλογα με το τι αφήνουμε πίσω μας.Τις αλήθειες μας και κυρίως τα έργα μας. Όλα τα άλλα, περισσεύουν.
Ίσως επανέλθω σ' αυτό το βιβλίο και τις γραφές του, για όσους δεν το διάβασαν. Θα δείξει...
Υγ. 4:18 ξημέρωμα Σαββάτου. Είχα να δω τόσο θαυμαστικό στα γραφόμενά μου, εδώ και κάτι δεκαετίες. Αυτό δείχνει κάτι: μεγάλη συναισθηματική φόρτιση. Δικαιολογείστε την! Πολλοί οι λόγοι. Δεν είναι μόνο αυτοί που έγραψα ή φαίνονται.
Τέλος σημειώσεων
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος - Μεταίχμιο
ΣΟΣΑΡΕΣ 254, 255,256, 257, 258, 259, 269, 261, 262,
Ημερολόγια του Αλφόνς. Σημαντικότατη η κάθε γραμμή! Τι να αντιγράψεις;
272 -273 Ο συγγραφέας σύγκρινε τον πατέρα του με τον Αλφόνς; Είναι δυνατόν; Αλήθεια ή μυθοπλασία; Θα μπορούσαν να μπουν οι δυο άντρες στην ίδια ζυγαριά;
274 Πατέρας του συγγραφέα σε κλινική. Τον ρωτάει: "Τι κάνεις; Γράφεις;" Πόσο αλήθεια, πόσο μυθιστόρημα;
281 - 291 Εδώ φαίνεται πόσο καλός συγγραφέας είναι ο Ακρίβος!Μπαίνει στη θέση και στις τελευταίες σκέψεις και κινήσεις του Αλφόνς. Θα μπορούσαν να είναι κι έτσι...
Ερώτημα: Το βιβλίο τελείωσε, οι πληροφορίες για τον Αλφόνς όμως; Συνέχισαν ή σταμάτησαν μέχρι εκεί; Κι αν ναι, θα υπάρξει ένα συνέχειας βιβλίο;
Παρασκευή Βράδυ, ώρα 11, 8 Οκτωβρίου 2010. Κάπου εδώ τελείωσαν οι σημειώσεις μου εκείνης της βραδιάς που διάβασα το βιβλίο.
Τελικό συμπέρασμα σε μια νέα ανάρτηση
ΣΟΣΑΡΕΣ 254, 255,256, 257, 258, 259, 269, 261, 262,
Ημερολόγια του Αλφόνς. Σημαντικότατη η κάθε γραμμή! Τι να αντιγράψεις;
272 -273 Ο συγγραφέας σύγκρινε τον πατέρα του με τον Αλφόνς; Είναι δυνατόν; Αλήθεια ή μυθοπλασία; Θα μπορούσαν να μπουν οι δυο άντρες στην ίδια ζυγαριά;
274 Πατέρας του συγγραφέα σε κλινική. Τον ρωτάει: "Τι κάνεις; Γράφεις;" Πόσο αλήθεια, πόσο μυθιστόρημα;
281 - 291 Εδώ φαίνεται πόσο καλός συγγραφέας είναι ο Ακρίβος!Μπαίνει στη θέση και στις τελευταίες σκέψεις και κινήσεις του Αλφόνς. Θα μπορούσαν να είναι κι έτσι...
Ερώτημα: Το βιβλίο τελείωσε, οι πληροφορίες για τον Αλφόνς όμως; Συνέχισαν ή σταμάτησαν μέχρι εκεί; Κι αν ναι, θα υπάρξει ένα συνέχειας βιβλίο;
Παρασκευή Βράδυ, ώρα 11, 8 Οκτωβρίου 2010. Κάπου εδώ τελείωσαν οι σημειώσεις μου εκείνης της βραδιάς που διάβασα το βιβλίο.
Τελικό συμπέρασμα σε μια νέα ανάρτηση
Απ' τα ΝΕΑ και τον Κούρτοβικ
Ο μυστικός δρόμος για την Ιθάκη
Τoυ Δημοσθένη Κούρτοβικ
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς; Πολλοί τον θυμούνται, όπως προκύπτει από το βιβλίο του Κώστα Ακρίβου. Περισσότεροι απ΄ όσο θα νόμιζε κανείς για έναν ξένο που έζησε άλλοτε σαν ερημίτης και άλλοτε στις παρυφές της βολιώτικης και πηλιορείτικης κοινωνίας και που, εν πάση περιπτώσει, πέθανε πριν από σχεδόν τριάντα χρόνια. Πολύ περισσότεροι, τέλος, απ΄ όσο θα περίμεναν (και θα επιθυμούσαν) οι λάτρεις μυθιστορημάτων όπου ο συγγραφέας, κάτι μεταξύ Σέρλοκ Χολμς και Ιντιάνα Τζόουνς, υπερνικά μύρια εμπόδια για να εξιχνιάσει τις πιο κρυφές πλευρές της ζωής του μυστηριώδους ήρωά του.
Ισα ίσα αυτό δεν κάνει ο Ακρίβος. Και ίσα ίσα γι΄ αυτό, το μυθιστόρημά του έχει πολύ περισσότερο βάθος από τα βιβλία που εξαρτούν την ανθρωπογνωστική διεισδυτικότητά τους από την αναζήτηση επτασφράγιστων μυστικών πίσω από κάθε τι που φαίνεται παράξενο και αντιφατικό στη ζωή ενός ανθρώπου, συχνά με οδηγό ευφάνταστες ψυχαναλυτικές εικασίες. Αποφεύγοντας τον πειρασμό του εύκολου εντυπωσιασμού κατά την επεξεργασία και παρουσίαση του υλικού του, ο Ακρίβος μάχεται για να συλλάβει το νόημα της διαδρομής ενός ανθρώπου, ο οποίος επιδίωξε επίμονα να οργανώσει τη ζωή και τον θάνατό του σύμφωνα με τις ιδέες του, τις επιθυμίες του και την, όχι εντελώς ξεκάθαρη ακόμα και στον ίδιο, βαθύτερη φύση του. Το εγχείρημα είναι, δηλαδή, διπλό σ΄ αυτό το μυθιστόρημα: ο συγγραφέας προσπαθεί να κατανοήσει κάποιον που προσπαθεί να κατανοήσει τον εαυτό του. Και είναι επίσης κυκλικό: μέσα από την κατανόηση του άλλου ο συγγραφέας κατανοεί τελικά τον εαυτό του.
ΟΑυστριακός Αλφόνς Χοχάουζερ (1906- 1981), από ευκατάστατη οικογένεια, ανήσυχος από μικρός και αβόλευτος στην τακτοποιημένη ζωή του πατρικού περιβάλλοντός του, διάλεξε τον νομαδικό βίο, περιπλανήθηκε στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή κάνοντας δουλειές του ποδαριού και το 1927, σε ηλικία μόλις 21 ετών, εγκαταστάθηκε σε μια ερημική περιοχή του Ανατολικού Πηλίου, όπου έζησε δώδεκα χρόνια ως ψαράς και γεωργός. Με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επέστρεψε με περιπετειώδη τρόπο, μέσω Αλβανίας, στην πατρίδα του, προσαρτημένη εν τω μεταξύ στη ναζιστική Γερμανία, κι έπειτα από λίγα χρόνια επανεμφανίστηκε στον Βόλο ως αξιωματικός της Βέρμαχτ. Μετά τον πόλεμο φυλακίστηκε για ένα διάστημα στην Αυστρία από τους Συμμάχους, χωρίς να στοιχειοθετηθεί κάποια κατηγορία εναντίον του. Το 1957 επανήλθε στην Ελλάδα και στην αγαπημένη του Μαγνησία, έφτιαξε στο νησί Τρίκερι ένα πρότυπο πανδοχείο και το διεύθυνε μ΄ επιτυχία ώς το 1969, οπότε αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει λόγω προστριβών με την τοπική μονή. Αποσύρθηκε στον αρχικό τόπο διαμονής του, στη βορειοανατολική πλευρά του Πηλίου, ίδρυσε εκεί ένα συγκρότημα εναλλακτικού τουρισμού και πέρασε την υπόλοιπη ζωή του μέσα στη φύση, όπως ήταν το όνειρό του. Ο συγγραφέας πέφτει τυχαία στην περίπτωση του Αλφόνς Χ., καθώς διαβάζει έναν τουριστικό οδηγό για το Πήλιο, προσφορά αυτής εδώ της εφημερίδας. Η περιέργειά του διεγείρεται και αρχίζει να συγκεντρώνει πληροφορίες για τον ιδιόρρυθμο Αυστριακό. Συναντά πολλούς ανθρώπους, Ελληνες και Γερμανούς, που γνώρισαν τον Αλφόνς και τον εφοδιάζουν με προφορικές μαρτυρίες, έγγραφα, φωτογραφίες. Ο Ακρίβος, ακολουθώντας το σύγχρονο ρεύμα του μεταμυθιστορήματος, τονίζει την πραγματολογική αυθεντικότητα του υλικού του. Οι φωτογραφίες του Αλφόνς, διάσπαρτες στο σώμα του βιβλίου, δείχνουν έναν ξερακιανό, οστεώδη άνδρα, που θυμίζει πολύ τη μορφή του Δον Κιχώτη. Κάθε τόσο εμφανίζονται στην αφήγηση υπαρκτά, ζώντα πρόσωπα και μετέχουν σε συμβάντα που έλαβαν πράγματι χώρα. Εγγραφα μεταφρασμένα από τα γερμανικά, χάρη σε μια Γερμανίδα που παρεπιδημούσε στον Βόλο, διατηρούν τα ίχνη της σχετικά αδέξιας μετάφρασης, με τους σποραδικούς γερμανισμούς της.
Δεν λείπουν τα μυστήρια κατά τη σταδιακή ανάπλαση της προσωπικότητας του Αλφόνς. Επαιξε ή όχι πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανακάλυψη του περίφημου αγάλματος του Ποσειδώνα του Αρτεμισίου; Ηταν κατάσκοπος και ναζί; Ηταν αρχαιοκάπηλος; Είχε κάποια εμπλοκή στην περίεργη υπόθεση του θανάτου μιας αυστριακής τουρίστριας στο Τρίκερι, το 1963, για την οποία επικράτησε η εκδοχή ότι κατασπαράχτηκε από καρχαρία (τη θυμάμαι αυτή την ιστορία από τα παιδικά μου χρόνια); Ο Ακρίβος φροντίζει να διατηρεί έντεχνα κάποιο σασπένς γύρω από αυτά τα ερωτήματα. Και, στις πιο ατυχείς (ευτυχώς λίγες) στιγμές του βιβλίου, προσπαθεί να ενισχύσει τη δραματικότητα της αφήγησης διατυπώνοντας τις απορίες του με κάπως φλύαρη ρητορικότητα. Αλλά, όπως είπα, το κέντρο βάρος του μυθιστορήματός του δεν βρίσκεται εκεί.
Ο Αλφόνς Χοχάουζερ ήταν οπωσδήποτε ένας δύσκολος άνθρωπος και δεν ενσωματώθηκε ποτέ στην κοινωνία της Μαγνησίας, παρόλο που πέρασε εκεί τη μισή ζωή του. Υπήρξε πρωτοπόρος της οικολογικής σκέψης και του οικοτουρισμού, πράγμα που τον έφερνε συχνά σε αντιπαράθεση με τους ντόπιους. Ηταν λάτρης της ελευθερίας και οραματιστής, αλλά και μ΄ εκείνη την ιδιαίτερη χειρωνακτική δεξιοσύνη του τευτονικού homo faber. Ηταν μοναχικός και ασκητικός, αλλά γοητευτικός για τις γυναίκες και καθόλου αδιάφορος ο ίδιος για τα γυναικεία θέλγητρα. Φερόταν πολλές φορές αυταρχικά και χωρίς υπομονή για τις αδυναμίες των «ιθαγενών». Ατεγκτος στις αρχές του, αντιδρούσε βίαια στην αδικία μεταξύ των ανθρώπων και ακόμα πιο βίαια στην αδικία τους προς τη φύση.
Ο συγγραφέας αντιλαμβάνεται τη μεγάλη βιωματική και ιδιοσυγκρασιακή απόσταση που τον χωρίζει από τον Αλφόνς και που κάνει δυσεξήγητο το αυθόρμητο ενδιαφέρον του για τον αυστριακό μέτοικο. Εκείνος ήταν πλάνης, αυτός κάνει στατική ζωή. Εκείνος ζούσε μέσα στη φύση και μαζί με τη φύση, αυτός είναι άνθρωπος της πόλης. Εκείνος ήταν οξύς, αυτός είναι ήπιων τόνων. Εκείνος ήταν αποφασιστικός και ριψοκίνδυνος, αυτός είναι άτολμος και ντροπαλός. Εκείνος βρήκε τελικά τον δρόμο του, έγινε ο εαυτός του, ενώ αυτός τον αναζητάει ακόμα.
Η τελευταία διαφορά γίνεται όμως και η γέφυρα της συνάντησης των δύο προσώ
πων. Ο συγγραφέας παραδέχεται ότι είχε ανέκαθεν το αίσθημα που περιγράφει με την ωραία λέξη αειφυγία, το όνειρο του αέναου ταξιδιού ανάμεσα σε διαφορετικούς τόπους και διαφορετικούς ανθρώπους. Αλλά δεν μπόρεσε ή δεν τόλμησε να το εκπληρώσει, αντί γι΄ αυτό καθηλώθηκε σε μια συμβατική ζωή, με μόνη διέξοδο των ανησυχιών του το γράψιμο.Ο Αλφόνς είχε τη δύναμη να ζήσει αυτό το όνειρο και στο τέρμα του βρήκε αυτό που ποθούσε: τη λύτρωση στην ένωσή του με τον εαυτό του, που ήταν η ένωσή του με τη φύση. Ο συγγραφέας συνειδητοποιεί, μέσα από αυτό το μάθημα ζωής που γίνεται η έρευνά του, ότι και ο δικός του πόθος της περιπλάνησης αυτό το νόημα είχε, ότι ο προορισμός του ταξιδιού που δεν πραγματοποιήθηκε, ήταν η προσωπική ενδοχώρα του.
Το βιβλίο που ο συγγραφέας αρχίζει να γράφει για τον Αλφόνς γίνεται ο τόπος της μύχιας συνομιλίας τους και της συνάντησης του πρώτου με τον εαυτό του. Η συγκινητική μυθιστορηματική ανάπλαση των τελευταίων ωρών του γέροντα ερημίτη και η επίσκεψη του συγγραφέα στο μέρος που διάλεξε εκείνος για να πεθάνει, σε μια απόμακρη βουνοκορφή, είναι μια κατανυκτική αναγνώριση της εσώτερης φύσης στη μυστική γλώσσα της φύσης του γενέθλιου τόπου, καθώς και μια στοχαστική συμφιλίωση με την ιδέα του θανάτου. Αχνά μού έρχεται στον νου το παραπλήσιου πνεύματος τέλος του περσινού μυθιστορήματος του Μιχάλη Μοδινού Επιστροφή, που παρεμπιπτόντως διαδραματίζεται και αυτό στο Πήλιο.
Με το Ποιος θυμάται τον Αλφόνς ο Κώστας Ακρίβος, ένας από τους λίγους συγγραφείς μας που δημοσιεύουν συχνά χωρίς να μας δίνουν την εντύπωση ότι το κάνουν μόνο και μόνο για να διατηρείται «ζεστό» το όνομά τους στον λογοτεχνικό χώρο, έδωσε σίγουρα το ωριμότερο ώς τώρα βιβλίο του.
Στιγμές
Υγ. Νομίζω πως μετά απ' αυτή την εξομολόγηση, θα μπορούσα να κλείσω και τα χνάρια και να ανοίξω έναν εκδοτικό οίκο, δίνοντας ευκαιρίες μόνο σε άσημους συγγραφείς!Ποιος είπε πως απ' τον καφέ βγάζεις περισσότερα;
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος - Μεταίχμιο
Με αφορμή αυτό το βιβλίο και την παρακάτω παράγραφο του συγγραφέα Κώστα Ακρίβου, εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία να πω τα δικά μου παράπονα. Όλα κι όλα! Δεν έχω πρόβλημα, ούτε με τους πετυχημένους συγγραφείς, ούτε με τους δοξασμένους, ούτε μ' αυτούς που αξίζουν, ούτε ακόμα και μ' αυτούς που δεν αξίζουν!
Πόσο μάλλον με τον Κώστα Ακρίβο, που του βγάζω το καπέλο για την έρευνά του και την ιδέα του ν' ασχοληθεί με την ζωή και τον θάνατο του Αλφόνς και πολύ περισσότερο να εκδόσει το βιβλίο, ώστε να μάθει κάποια πράγματα περισσότερα ο κόσμος γι' αυτή την τόσο ιδιαίτερη σημαντική προσωπικότητα που πέρασε απ' τα μέρη μας και γενικότερα απ' την Ελλάδα.
Διευκρινίζω, για να μη σταθεί κανένας στη σκέψη πως ζήλεψα τον Κώστα Ακρίβο ή οποιονδήποτε άλλον συγγραφέα που είχε την τύχη σ' αυτή τη ζωή, να του έχουν τις πόρτες ανοιχτές οι εκδοτικοί οίκοι. Απλά, βρίσκω την ευκαιρία να γράψω τις σκέψεις μου. Τέτοιες ευκαιρίες δεν τις συναντάς συχνά, πολύ περισσότερο μέσα σε βιβλία!
Ομολογώ πως με σόκαρε η ειλικρίνειά του συγγραφέα! Αυτό το βιβλίο, πέρα απ' την έρευνα για τη ζωή του Αλφόνς, πέρα απ' τις τόσες αποκαλύψεις και ανακαλύψεις που κατάφερε με την έρευνά του ο Κώστας Ακρίβος, αυτό το βιβλίο μας δείχνει και τα ημερολόγια δυο συγγραφέων (γιατί και ο Αλφόνς ήταν μέγας συγγραφέας!)που είναι και πολύ εκ βαθέων ... και απ' τους δυο!
Λέει λοιπόν ο συγγραφέας:
Σελ.297-298 "Ενώ εγώ... Εγώ είχα χίλιους δυο λόγους που με εμπόδιζαν να καθίσω και να γράψω βιβλίο για τον Αλφόνς: επαγγελματικές ασχολίες, προσωπικές και οικογενειακές σκοτούρες, το καθημερινό πηγαινέλα στο σχολείο, διάφορες κοινωνικές υποχρεώσεις (άλλες αναγκαστικές, άλλες όχι και τόσο) παραγγελίες από εφημερίδες και περιοδικά...
Πού να βρω χρόνο να γράψω βιβλίο για τον Αλφόνς; Πώς να βρω το κουράγιο όλο εκείνο το υλικό για τη ζωή του, το τακτοποιημένο κατά θέματα στους φακέλους, να το κάνω μυθιστόρημα; Καταλάβαινα πως δεν είχα τα κότσια να ξεκινήσω κάτι τέτοιο. Επομένως, ας μην έκαναν όνειρα ούτε οι υποψήφιοι εκδότες "μου" ούτε η Φρίντα."
κ.λ.π.
Εδώ τσίμπησα. Ναι,στους εκδοτικούς οίκους που κάνουν όνειρα αντί των συγγραφέων!
Αυτό δεν το είχα σκεφτεί ποτέ! Είχα μείνει στα όνειρά που κάνουν οι συγγραφείς γι' αυτούς! Ήξερα ότι "στίβουν" στην κυρολεξία τους συγγραφείς για να γράψουν μέσα σε ορισμένα χρονικά περιθώρια νέο βιβλίο, βάση συμβολαίων ή συμφωνιών, ή τους τρέχουν, μπορούν δεν μπορούν, θέλουν δε θέλουν, το αντέχουν ή όχι, στις βιβλιοπαρουσιάσεις, μα να ονειρεύονται οι ίδιοι οι εκδοτικοί οίκοι για το βιβλίο που "θα" γράψουν οι συγγραφείς τους, αυτό μου έκανε κάπως... Είναι σα να πεινάς, να υπάρχει παντού γύρω σου ψωμί, κι εσύ να περιμένεις να οργώσει ο φίλος σου, να φυτέψει, να φυτρώσει, να θερίσει, να αλέσει το στάρι, να ζυμώσει, να φουρνίσει, για να φας ψωμί!
Και καλά ο Κώστας Ακρίβος άξιζε να τον περιμένεις, (γιατί το έχει αποδείξει και καλά έκανε το "Μεταίχμιο" και ονειρευόταν γι' αυτόν, δεν υπάρχει καλύτερο), μα είναι μια τακτική που την ακολουθούν οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι και για όλους τους συγγραφείς που στεγάζουν και θέλουν να προωθήσουν κι αυτό δε μ' αρέσει καθόλου.
Ε, μα, ύστερα κλείνουν οι εκδοτικοί οίκοι, αντί να γεμίσει ο τόπος απ' αυτούς! Λες και σ' όλη την Ελλάδα, ακόμα και εκτός Ελλάδος, γράφουν μόνο δέκα, άντε πενήντα ταλαντούχοι άνθρωποι! Έλεος!
Στεγάζουν έναν αριθμό συγγραφέων και περιμένουν πότε θα γράψουν το επόμενο βιβλίο!
Το βρίσκω τρελό! Σαν την αγελάδα που σώνει και καλά πρέπει να βγάλει γάλα!...
Και καλά! Ο Ακρίβος βρήκε τόσα ντουκουμέντα, ήξερε και να τα δέσει ο άνθρωπος, παραδέχτηκε κι ότι δεν είχε και χρόνο και κότσια, και τσουπ, βγήκε το βιβλίο! Τι γίνεται όμως με τόσους άλλους συγγραφείς που στα δέκα βιβλία τους αξίζουν τα μισά; Γιατί σώνει και καλά, κάποιοι συγκεκριμένοι άνθρωποι να "πρέπει" να γράψουν; Δεν κατάλαβα γιατί δε δίνουν ευκαιρίες και σε περισσότερους συγγραφείς; Μπορεί ένας συγγραφέας να γράφει κάθε μέρα, μα μόνο ένα βιβλίο του να είναι αριστούργημα! Δεν πάει να πει ότι θα είναι και όλα! Ούτε θα πει, πως άνθρωποι που έγραψαν και δεν τους άνοιξαν τις πύλες τους οι εκδοτικοί οίκοι, δεν έγραψαν κι εκείνοι κάτι καλό!
Δώστε τους ντε, την ευκαιρία! Ανοίξ' τε τις πόρτες σας σε περισσότερο κόσμο και μην αγχώνετε τους συγγραφείς που ήδη επιπλέουν, να σκέφτονται ποιο θα είναι το επόμενο βιβλίο! Τους "πνίγετε" έτσι.Η φαντασία, το ταλέντο, το καλό, δεν είναι κρεατομηχανή! Κάτι σαν τα πολλά τραγούδια του σήμερα που δε μένουν. Έτσι και πολλά βιβλία καταλήγουν στην πολτοποίηση ή στα αζήτητα.
Άλλο. Το μεράκι είναι μεράκι, Κώστα, οπότε μη συζητάς για υποχρεώσεις! Εσύ τουλάχιστον έχεις πολλά εξασφαλισμένα. Ρώτα και κάτι άλλους, (μέσα κι εγώ - γιατί όχι; και πόσοι άλλοι πέρασαν απ' τα χνάρια μου - και όχι μόνο) που γράφουν, εκδίδουν μόνοι τους, κι αν μπορούν... και πόσοι άλλοι αναστενάζουν τα συρτάρια τους σε όλη την Ελλάδα και εκτός αυτής!
Άλλο. Κάποτε έγραψα ένα βιβλίο το "Γράμμα στη μάννα με δύο ν". Ήταν σε μορφή ημερολογίου. Τότε δεν ήξερα ούτε τι πάει να πει "συγγραφέας". Νόμιζα ότι σπουδάζουν, όσοι γράφουν βιβλία.
Να μην τα πολυλογώ, μια φίλη με παρέσυρε και έστειλα τα χειρόγραφα σε πολλούς εκδοτικούς οίκους. Δεν θα πω για τη στεναχώρια απ' τις αρνητικές απαντήσεις. Θα πω μόνο πως τότε πληγώθηκα πολύ, γιατί ρωτώντας τους το "γιατί;" μου απαντούσαν πως "δεν είναι στη μόδα τα μυθιστορήματα..." Τώρα που βλέπω πως τα μυθιστορήματα είναι πολύ στην μόδα, πάλι πληγώνομαι, ενώ θα έπρεπε να χαρώ πολύ. Και ξέρετε γιατί; Γιατί ανακαλύπτω πως πάνε να γίνουν "μόδα", επειδή προέκυψε στους επαγγελματίες συγγραφείς τους και όχι γιατί έχουν ανοιχτές τις πόρτες τους σε όλα τα είδη γραφής.
Δεν είναι όμως έτσι τα βιβλία. Δεν πάνε με τη μόδα, ούτε με το τι λανσάρει εύκολα το κέφι του κάθε επώνυμου συγγραφέα. Για μένα μετράει τι έχει να πει το κάθε βιβλίο και πόσο αγγίζει, άσχετα με το αν είναι ημερολόγιο, γράμμα, μυθιστόρημα, διήγημα, έρευνα, θέατρο, ποίημα με στίχο, ελεύθερο κ.λ.π.
Νιώθω πως οι εκδοτικοί οίκοι στην Ελλάδα έχουν μεγάλη ευθύνη για την κακή πορεία του βιβλίου. Ναι, είναι γι' αυτούς προϊόν και πρέπει να βγάλουν τα λεφτά τους, μα... ας ανοίξουν και λίγο τον ορίζοντα!
Σκέψου, Κώστα, να διορθώνεις πέντε χρόνια το μάννα και να κλαις! Εκεί σε θέλω, να δεις "κότσια"! Και να δουλεύεις σε δυο δουλειές και να είσαι γυναίκα με δυο μικρά παιδιά, να μην έχεις υπολογιστή, να μην ξέρεις υπολογιστή, να μαθαίνεις, να σβήνεις αρχεία από άγνοια, να αντιγράφεις σκηνές και να κλαις...κ.λ.π. και να σου λένε "κάν' το μυθιστόρημα, να το ξαναδούμε..."
Και να μπερδεύεις πια τον λόγο που κλαις... Για την μάννα, για την απουσία της, γιατί σου απέρριψαν το βιβλίο ή την ίδια τη ζωή σου;
Και ν' αρέσει αυτό το βιβλίο, γιατί τους αγγίζει (άσχετα αν εσύ η ίδια τώρα το απορρίπτεις και αν προλάβαινες θα το ξαναέγραφες πάλι απ' την αρχή και αλλιώς...) ακόμα και είκοσι χρόνια μετά και μην το ξεχνούν άγνωστοι άνθρωποι! Και να το ψάχνουν και να μην υπάρχει πουθενά, γιατί ποτέ δεν υπήρξε, γιατί δεν του έδωσαν την ευκαιρία να υπάρξει και να το κρίνει ο κόσμος.
... Και να το κάνεις μόνος σου δυο εκδόσεις, με δάνειο και να το χαρίζεις στον κόσμο, γιατί αυτές οι σελίδες δεν πουλιούνται, ούτε πληρώνονται, να σου χαριστεί η τρίτη έκδοση(Γειά σου Λευτέρη Καπώνη!Καλή επιτυχία σε ότι κάνεις,δεν πειράζει που δεν πέτυχες τις εκδόσεις, πετυχαίνεις αλλού, Καλή σου ώρα!), να σου το ζητάει ο κόσμος, κι αν έχεις λεφτά και κέφια... να του δίνεις φωτοτυπίες...
Παράπονα, αγαπημένοι Εκδοτικοί Οίκοι! Τι να σας κάνω; Έχω κι άλλα, αλλά δεν θα τα πω απόψε.Ελευθερία έχουμε, όλα τα δίκια δικά σας, μα υπάρχουν και τα δικά μας! Θα ήθελα να υπάρχει στο γκουγκλ και μια σελίδα για συγγραφείς και για βιβλία που απορρίφθηκαν από εκδοτικούς οίκους και από ποιους!Ευχαρίστως θα τα διαφήμιζα και θα τα στήριζα και μάλιστα τζάμπα, όπως κάνω για όλα τα άλλα βιβλία, χωρίς κίνητρα, χωρίς προθέσεις, μόνο και μόνο γιατί ξέρω πόσο "στοιχίζει" το όνειρο του κάθε συγγραφέα!
Να, τη, ξεσπάθωσε η Κατερίνα Δε.Στα.Πα!
Ού, Ακρίβο τι μού' κανες! Μού 'δωσες πολλή γερή μπαλιά!Έπρεπε να την πιάσω, γιατί τώρα έχω να στηρίξω πολλούς άσημους συγγραφείς και ποιητές, που έτυχε να γνωρίσω στη ζωή μου. Τα χνάρια ήταν μια ευκαιρία να δω πως το πρόβλημα είναι γενικό κι όχι μόνο δικό μου. Οι Εκδοτικοί οίκοι έχουν σταθερά τις πόρτες κλειστές, κι ας λένε στείλ' τε τα χειρόγραφά σας... κ.λ.π.
Να μην πω για ιδέες έτοιμες που φτάνουν τόσο απλά στα χέρια τους, για πνευματικά δικαιώματα που δε μπορείς να βρεις άκρη, για ελπίδες ανθρώπων που σβήνουν άδικα, ενώ αξίζουν και τόσα άλλα.
Τα είπα;Δε νομίζω. Έχει μεγάλο βάθος αυτή η πληγή. Δεν τελειώνει.
ΦΥΣΙΚΑ, ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΩΘΥΜΕΝΟ ΜΟΥ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΚΡΙΒΟΣ, ούτε το ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ! ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΜΈΣΩ ΤΗΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ, που ΟΜΟΛΟΓΩ, δύσκολα την κάνει ένας συγγραφέας! ΕΥΓΕ ΤΟΥΣ!
Καληνύχτα, Αλφόνς! Πήγε 3:03! Αύριο πάλι! Απόψε "ξέφυγα" πολύ.
Υγ. Ξημερώματα Σαββάτου, 3:53, δεν τα πιστεύω τα όσα είχα γράψει!Απόψεις μου είπα, δεν ντρέπομαι, συμβαίνουν, στον αέρα λοιπόν κι αυτή η παλιά ανάρτηση! Κι όσο για τα λάθη, όποιος έχει χρόνο, διορθώνει! Να μην κάνω ότι έκανε ο Αλφόνς!
Με αφορμή αυτό το βιβλίο και την παρακάτω παράγραφο του συγγραφέα Κώστα Ακρίβου, εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία να πω τα δικά μου παράπονα. Όλα κι όλα! Δεν έχω πρόβλημα, ούτε με τους πετυχημένους συγγραφείς, ούτε με τους δοξασμένους, ούτε μ' αυτούς που αξίζουν, ούτε ακόμα και μ' αυτούς που δεν αξίζουν!
Πόσο μάλλον με τον Κώστα Ακρίβο, που του βγάζω το καπέλο για την έρευνά του και την ιδέα του ν' ασχοληθεί με την ζωή και τον θάνατο του Αλφόνς και πολύ περισσότερο να εκδόσει το βιβλίο, ώστε να μάθει κάποια πράγματα περισσότερα ο κόσμος γι' αυτή την τόσο ιδιαίτερη σημαντική προσωπικότητα που πέρασε απ' τα μέρη μας και γενικότερα απ' την Ελλάδα.
Διευκρινίζω, για να μη σταθεί κανένας στη σκέψη πως ζήλεψα τον Κώστα Ακρίβο ή οποιονδήποτε άλλον συγγραφέα που είχε την τύχη σ' αυτή τη ζωή, να του έχουν τις πόρτες ανοιχτές οι εκδοτικοί οίκοι. Απλά, βρίσκω την ευκαιρία να γράψω τις σκέψεις μου. Τέτοιες ευκαιρίες δεν τις συναντάς συχνά, πολύ περισσότερο μέσα σε βιβλία!
Ομολογώ πως με σόκαρε η ειλικρίνειά του συγγραφέα! Αυτό το βιβλίο, πέρα απ' την έρευνα για τη ζωή του Αλφόνς, πέρα απ' τις τόσες αποκαλύψεις και ανακαλύψεις που κατάφερε με την έρευνά του ο Κώστας Ακρίβος, αυτό το βιβλίο μας δείχνει και τα ημερολόγια δυο συγγραφέων (γιατί και ο Αλφόνς ήταν μέγας συγγραφέας!)που είναι και πολύ εκ βαθέων ... και απ' τους δυο!
Λέει λοιπόν ο συγγραφέας:
Σελ.297-298 "Ενώ εγώ... Εγώ είχα χίλιους δυο λόγους που με εμπόδιζαν να καθίσω και να γράψω βιβλίο για τον Αλφόνς: επαγγελματικές ασχολίες, προσωπικές και οικογενειακές σκοτούρες, το καθημερινό πηγαινέλα στο σχολείο, διάφορες κοινωνικές υποχρεώσεις (άλλες αναγκαστικές, άλλες όχι και τόσο) παραγγελίες από εφημερίδες και περιοδικά...
Πού να βρω χρόνο να γράψω βιβλίο για τον Αλφόνς; Πώς να βρω το κουράγιο όλο εκείνο το υλικό για τη ζωή του, το τακτοποιημένο κατά θέματα στους φακέλους, να το κάνω μυθιστόρημα; Καταλάβαινα πως δεν είχα τα κότσια να ξεκινήσω κάτι τέτοιο. Επομένως, ας μην έκαναν όνειρα ούτε οι υποψήφιοι εκδότες "μου" ούτε η Φρίντα."
κ.λ.π.
Εδώ τσίμπησα. Ναι,στους εκδοτικούς οίκους που κάνουν όνειρα αντί των συγγραφέων!
Αυτό δεν το είχα σκεφτεί ποτέ! Είχα μείνει στα όνειρά που κάνουν οι συγγραφείς γι' αυτούς! Ήξερα ότι "στίβουν" στην κυρολεξία τους συγγραφείς για να γράψουν μέσα σε ορισμένα χρονικά περιθώρια νέο βιβλίο, βάση συμβολαίων ή συμφωνιών, ή τους τρέχουν, μπορούν δεν μπορούν, θέλουν δε θέλουν, το αντέχουν ή όχι, στις βιβλιοπαρουσιάσεις, μα να ονειρεύονται οι ίδιοι οι εκδοτικοί οίκοι για το βιβλίο που "θα" γράψουν οι συγγραφείς τους, αυτό μου έκανε κάπως... Είναι σα να πεινάς, να υπάρχει παντού γύρω σου ψωμί, κι εσύ να περιμένεις να οργώσει ο φίλος σου, να φυτέψει, να φυτρώσει, να θερίσει, να αλέσει το στάρι, να ζυμώσει, να φουρνίσει, για να φας ψωμί!
Και καλά ο Κώστας Ακρίβος άξιζε να τον περιμένεις, (γιατί το έχει αποδείξει και καλά έκανε το "Μεταίχμιο" και ονειρευόταν γι' αυτόν, δεν υπάρχει καλύτερο), μα είναι μια τακτική που την ακολουθούν οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι και για όλους τους συγγραφείς που στεγάζουν και θέλουν να προωθήσουν κι αυτό δε μ' αρέσει καθόλου.
Ε, μα, ύστερα κλείνουν οι εκδοτικοί οίκοι, αντί να γεμίσει ο τόπος απ' αυτούς! Λες και σ' όλη την Ελλάδα, ακόμα και εκτός Ελλάδος, γράφουν μόνο δέκα, άντε πενήντα ταλαντούχοι άνθρωποι! Έλεος!
Στεγάζουν έναν αριθμό συγγραφέων και περιμένουν πότε θα γράψουν το επόμενο βιβλίο!
Το βρίσκω τρελό! Σαν την αγελάδα που σώνει και καλά πρέπει να βγάλει γάλα!...
Και καλά! Ο Ακρίβος βρήκε τόσα ντουκουμέντα, ήξερε και να τα δέσει ο άνθρωπος, παραδέχτηκε κι ότι δεν είχε και χρόνο και κότσια, και τσουπ, βγήκε το βιβλίο! Τι γίνεται όμως με τόσους άλλους συγγραφείς που στα δέκα βιβλία τους αξίζουν τα μισά; Γιατί σώνει και καλά, κάποιοι συγκεκριμένοι άνθρωποι να "πρέπει" να γράψουν; Δεν κατάλαβα γιατί δε δίνουν ευκαιρίες και σε περισσότερους συγγραφείς; Μπορεί ένας συγγραφέας να γράφει κάθε μέρα, μα μόνο ένα βιβλίο του να είναι αριστούργημα! Δεν πάει να πει ότι θα είναι και όλα! Ούτε θα πει, πως άνθρωποι που έγραψαν και δεν τους άνοιξαν τις πύλες τους οι εκδοτικοί οίκοι, δεν έγραψαν κι εκείνοι κάτι καλό!
Δώστε τους ντε, την ευκαιρία! Ανοίξ' τε τις πόρτες σας σε περισσότερο κόσμο και μην αγχώνετε τους συγγραφείς που ήδη επιπλέουν, να σκέφτονται ποιο θα είναι το επόμενο βιβλίο! Τους "πνίγετε" έτσι.Η φαντασία, το ταλέντο, το καλό, δεν είναι κρεατομηχανή! Κάτι σαν τα πολλά τραγούδια του σήμερα που δε μένουν. Έτσι και πολλά βιβλία καταλήγουν στην πολτοποίηση ή στα αζήτητα.
Άλλο. Το μεράκι είναι μεράκι, Κώστα, οπότε μη συζητάς για υποχρεώσεις! Εσύ τουλάχιστον έχεις πολλά εξασφαλισμένα. Ρώτα και κάτι άλλους, (μέσα κι εγώ - γιατί όχι; και πόσοι άλλοι πέρασαν απ' τα χνάρια μου - και όχι μόνο) που γράφουν, εκδίδουν μόνοι τους, κι αν μπορούν... και πόσοι άλλοι αναστενάζουν τα συρτάρια τους σε όλη την Ελλάδα και εκτός αυτής!
Άλλο. Κάποτε έγραψα ένα βιβλίο το "Γράμμα στη μάννα με δύο ν". Ήταν σε μορφή ημερολογίου. Τότε δεν ήξερα ούτε τι πάει να πει "συγγραφέας". Νόμιζα ότι σπουδάζουν, όσοι γράφουν βιβλία.
Να μην τα πολυλογώ, μια φίλη με παρέσυρε και έστειλα τα χειρόγραφα σε πολλούς εκδοτικούς οίκους. Δεν θα πω για τη στεναχώρια απ' τις αρνητικές απαντήσεις. Θα πω μόνο πως τότε πληγώθηκα πολύ, γιατί ρωτώντας τους το "γιατί;" μου απαντούσαν πως "δεν είναι στη μόδα τα μυθιστορήματα..." Τώρα που βλέπω πως τα μυθιστορήματα είναι πολύ στην μόδα, πάλι πληγώνομαι, ενώ θα έπρεπε να χαρώ πολύ. Και ξέρετε γιατί; Γιατί ανακαλύπτω πως πάνε να γίνουν "μόδα", επειδή προέκυψε στους επαγγελματίες συγγραφείς τους και όχι γιατί έχουν ανοιχτές τις πόρτες τους σε όλα τα είδη γραφής.
Δεν είναι όμως έτσι τα βιβλία. Δεν πάνε με τη μόδα, ούτε με το τι λανσάρει εύκολα το κέφι του κάθε επώνυμου συγγραφέα. Για μένα μετράει τι έχει να πει το κάθε βιβλίο και πόσο αγγίζει, άσχετα με το αν είναι ημερολόγιο, γράμμα, μυθιστόρημα, διήγημα, έρευνα, θέατρο, ποίημα με στίχο, ελεύθερο κ.λ.π.
Νιώθω πως οι εκδοτικοί οίκοι στην Ελλάδα έχουν μεγάλη ευθύνη για την κακή πορεία του βιβλίου. Ναι, είναι γι' αυτούς προϊόν και πρέπει να βγάλουν τα λεφτά τους, μα... ας ανοίξουν και λίγο τον ορίζοντα!
Σκέψου, Κώστα, να διορθώνεις πέντε χρόνια το μάννα και να κλαις! Εκεί σε θέλω, να δεις "κότσια"! Και να δουλεύεις σε δυο δουλειές και να είσαι γυναίκα με δυο μικρά παιδιά, να μην έχεις υπολογιστή, να μην ξέρεις υπολογιστή, να μαθαίνεις, να σβήνεις αρχεία από άγνοια, να αντιγράφεις σκηνές και να κλαις...κ.λ.π. και να σου λένε "κάν' το μυθιστόρημα, να το ξαναδούμε..."
Και να μπερδεύεις πια τον λόγο που κλαις... Για την μάννα, για την απουσία της, γιατί σου απέρριψαν το βιβλίο ή την ίδια τη ζωή σου;
Και ν' αρέσει αυτό το βιβλίο, γιατί τους αγγίζει (άσχετα αν εσύ η ίδια τώρα το απορρίπτεις και αν προλάβαινες θα το ξαναέγραφες πάλι απ' την αρχή και αλλιώς...) ακόμα και είκοσι χρόνια μετά και μην το ξεχνούν άγνωστοι άνθρωποι! Και να το ψάχνουν και να μην υπάρχει πουθενά, γιατί ποτέ δεν υπήρξε, γιατί δεν του έδωσαν την ευκαιρία να υπάρξει και να το κρίνει ο κόσμος.
... Και να το κάνεις μόνος σου δυο εκδόσεις, με δάνειο και να το χαρίζεις στον κόσμο, γιατί αυτές οι σελίδες δεν πουλιούνται, ούτε πληρώνονται, να σου χαριστεί η τρίτη έκδοση(Γειά σου Λευτέρη Καπώνη!Καλή επιτυχία σε ότι κάνεις,δεν πειράζει που δεν πέτυχες τις εκδόσεις, πετυχαίνεις αλλού, Καλή σου ώρα!), να σου το ζητάει ο κόσμος, κι αν έχεις λεφτά και κέφια... να του δίνεις φωτοτυπίες...
Παράπονα, αγαπημένοι Εκδοτικοί Οίκοι! Τι να σας κάνω; Έχω κι άλλα, αλλά δεν θα τα πω απόψε.Ελευθερία έχουμε, όλα τα δίκια δικά σας, μα υπάρχουν και τα δικά μας! Θα ήθελα να υπάρχει στο γκουγκλ και μια σελίδα για συγγραφείς και για βιβλία που απορρίφθηκαν από εκδοτικούς οίκους και από ποιους!Ευχαρίστως θα τα διαφήμιζα και θα τα στήριζα και μάλιστα τζάμπα, όπως κάνω για όλα τα άλλα βιβλία, χωρίς κίνητρα, χωρίς προθέσεις, μόνο και μόνο γιατί ξέρω πόσο "στοιχίζει" το όνειρο του κάθε συγγραφέα!
Να, τη, ξεσπάθωσε η Κατερίνα Δε.Στα.Πα!
Ού, Ακρίβο τι μού' κανες! Μού 'δωσες πολλή γερή μπαλιά!Έπρεπε να την πιάσω, γιατί τώρα έχω να στηρίξω πολλούς άσημους συγγραφείς και ποιητές, που έτυχε να γνωρίσω στη ζωή μου. Τα χνάρια ήταν μια ευκαιρία να δω πως το πρόβλημα είναι γενικό κι όχι μόνο δικό μου. Οι Εκδοτικοί οίκοι έχουν σταθερά τις πόρτες κλειστές, κι ας λένε στείλ' τε τα χειρόγραφά σας... κ.λ.π.
Να μην πω για ιδέες έτοιμες που φτάνουν τόσο απλά στα χέρια τους, για πνευματικά δικαιώματα που δε μπορείς να βρεις άκρη, για ελπίδες ανθρώπων που σβήνουν άδικα, ενώ αξίζουν και τόσα άλλα.
Τα είπα;Δε νομίζω. Έχει μεγάλο βάθος αυτή η πληγή. Δεν τελειώνει.
ΦΥΣΙΚΑ, ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΩΘΥΜΕΝΟ ΜΟΥ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΚΡΙΒΟΣ, ούτε το ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ! ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΜΈΣΩ ΤΗΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ, που ΟΜΟΛΟΓΩ, δύσκολα την κάνει ένας συγγραφέας! ΕΥΓΕ ΤΟΥΣ!
Καληνύχτα, Αλφόνς! Πήγε 3:03! Αύριο πάλι! Απόψε "ξέφυγα" πολύ.
Υγ. Ξημερώματα Σαββάτου, 3:53, δεν τα πιστεύω τα όσα είχα γράψει!Απόψεις μου είπα, δεν ντρέπομαι, συμβαίνουν, στον αέρα λοιπόν κι αυτή η παλιά ανάρτηση! Κι όσο για τα λάθη, όποιος έχει χρόνο, διορθώνει! Να μην κάνω ότι έκανε ο Αλφόνς!
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος - Μεταίχμιο
210 Η αίσθηση πως αδίκησε έναν άνθρωπο
216 Ζήλειες Ακρίβου για τόπους Πίνδο, Πήλιο
220 Μέλι κ.λ.π. "Ένα μόνο ήξερα: Η ενασχόλησή μου τόσο καιρό με τον Αλφόνς μού έδωσε να καταλάβω πως για να φτιάξεις ωραίο μέλι, δεν αρκεί οι μέλισσες να βόσκουν σε ωραία άνθη πρέπει να φροντίσεις και η κυψέλη σου να είναι καθαρή."
221 Κορομηλιά. Καρίνα. Σος τέλος σελίδας.
226, 227 Γράμμα του ΠΑΤΕΡΑ του Αλφόνς - ΣΟΣ
228, 229 Απάντηση του ΑΛΦΟΝΣ στο γράμμα του πατέρα του - ΣΟΣ
"Το ίδιο πιστεύω και τώρα. Δηλαδή η ζωή είναι σοφή από μόνη της, έτσι κρατάει τον έναν μακριά απ' τον άλλο."
234 "Έμαθα ένα! Ζωή δεν είναι μονάχα οι εποχές γαλήνης, αλλά κι αυτές όπου ταράσσονται όλα, γνώμες και αξίες. Είμαι γεμάτος χαρά και θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας. Εδώ στη Μιτζέλα βρίσκω πολλά δυσάρεστα. Αλλά ψάχνω και βρίσκω και πολλές χαρές..."
235 "ΕΙΝΑΙ ΦΤΩΧΟΙ ΟΣΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΦΕΡΕΙ."
(δικά μου τα κεφαλαία!)
236 "Χαίρομαι εδώ και καιρό την ησυχία το χειμώνα στο Κουλούρι."
236 "Όσο για τον Ηρόδοτο, εγώ δεν θα έβαζα ποτέ κάθε λέξη του στη χρυσή ζυγαριά. Και επειδή αυτός δεν ήταν παρών σε όλα τα συμβάντα που μας εξιστορεί, μάλλον έχει βασιστεί σε μαρτυρίες άλλων."
240 "Στο Πουρί έχω τη φήμη του καλού γουρουνάρη και ότι λύκος δεν πατούσε όσο ήμουνα στη Μιτζέλα."
Αχ! Αυτό το Πουρί!
240 "Αλλά ας μην παινεύομαι άλλο. Υπολογίζω και την ηλικία μου. Θαύματα δεν υπάρχουν, είμαι φθαρμένος." ΣΟΣ
ΣΟΣ 240 σελ. 10-12-78
ΣΟΣ 241 - 242 Λόγια κόρης του Αλφόνς, επιστολή φίλου Αλφόνς
"Για να είμαι ειλικρινής, ρώτησα και έμαθα για σας. Στην αρχή σκέφτηκα ότι μπορεί να θέλετε να βγάλετε χρήματα απ' αυτή την υπόθεση. Όλα να τα περιμένει κανείς στις μέρες μας. Γι' αυτό συνεχίζω να έχω μεγάλο δίλημμα αν πρέπει να σας πω όσα ξέρω ή όχι. Τέλος πάντων, επειδή δεν θέλω να φανώ αγενής, θα πω μονάχα τι θυμάμαι από μια κουβέντα που είχα μαζί του...." κ.λ.π.
ΕΔΩ, δε θέλω να φανώ κι εγώ αγενής... Με μπέρδεψε αυτή η επιστολή. Τ' ομολογώ.
243 "Γιατί, αν θέλετε να ξέρετε, περισσότερο από κάθε άλλο ο Αλφόνς αγαπούσε τη δικαιοσύνη."
244 Αποδείξεις για το ποιος ήταν ο Αλφόνς.
"Μάθαινε, που λέτε, για ένα παιδάκι που είχε πεθάνει στο χωριό; Ήταν ικανός να μείνει χωρίς φαγητό για μέρες.
Άκουγε στο ράδιο για ένα σεισμό με πολλά θύματα; Έμπαινε στη βάρκα και ξανοιγόταν στο πέλαγος με φουρτούνα." κ.λ.π.
(Όλη η ψυχοσύνθεση του Αλφόνς!)
245 "Ο Αλφόνς ήταν, πώς να σας το πω, από άλλο υλικό φτιαγμένος. Σαν χρυσόσκονη και λάσπη μα ζί στον ίδιο τενεκέ.
Νομίζω όμως πως σας είπα αρκετά. Δεν βρίσκετε; Γ.Ν."
Γιατί κύριε Γ.Ν. δεν είπατε περισσότερα; Κρίμα... Τι σας νοιάζει αν ο Ακρίβος βγάλει χρήματα; Για την ψυχή του Αλφόνς θα το κάνατε, στη μνήμη του...
297 "Κοινωνικές υποχρεώσεις, (όχι και τόσο)..."
Τον κάλεσα κι εγώ στα χνάρια...
Ξανά στις σημειώσεις μου, Κώστα Ακρίβο! Το παράπονο, παράπονο!
298 "Δεν είχα τα κότσια να το κάνω μυθιστόρημα..." (Λόγια του συγγραφέα)
Εδώ πάω σε άλλη ανάρτηση, γιατί θέλω να πω τον πόνο μου! Όλα κι όλα!
210 Η αίσθηση πως αδίκησε έναν άνθρωπο
216 Ζήλειες Ακρίβου για τόπους Πίνδο, Πήλιο
220 Μέλι κ.λ.π. "Ένα μόνο ήξερα: Η ενασχόλησή μου τόσο καιρό με τον Αλφόνς μού έδωσε να καταλάβω πως για να φτιάξεις ωραίο μέλι, δεν αρκεί οι μέλισσες να βόσκουν σε ωραία άνθη πρέπει να φροντίσεις και η κυψέλη σου να είναι καθαρή."
221 Κορομηλιά. Καρίνα. Σος τέλος σελίδας.
226, 227 Γράμμα του ΠΑΤΕΡΑ του Αλφόνς - ΣΟΣ
228, 229 Απάντηση του ΑΛΦΟΝΣ στο γράμμα του πατέρα του - ΣΟΣ
"Το ίδιο πιστεύω και τώρα. Δηλαδή η ζωή είναι σοφή από μόνη της, έτσι κρατάει τον έναν μακριά απ' τον άλλο."
234 "Έμαθα ένα! Ζωή δεν είναι μονάχα οι εποχές γαλήνης, αλλά κι αυτές όπου ταράσσονται όλα, γνώμες και αξίες. Είμαι γεμάτος χαρά και θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας. Εδώ στη Μιτζέλα βρίσκω πολλά δυσάρεστα. Αλλά ψάχνω και βρίσκω και πολλές χαρές..."
235 "ΕΙΝΑΙ ΦΤΩΧΟΙ ΟΣΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΦΕΡΕΙ."
(δικά μου τα κεφαλαία!)
236 "Χαίρομαι εδώ και καιρό την ησυχία το χειμώνα στο Κουλούρι."
236 "Όσο για τον Ηρόδοτο, εγώ δεν θα έβαζα ποτέ κάθε λέξη του στη χρυσή ζυγαριά. Και επειδή αυτός δεν ήταν παρών σε όλα τα συμβάντα που μας εξιστορεί, μάλλον έχει βασιστεί σε μαρτυρίες άλλων."
240 "Στο Πουρί έχω τη φήμη του καλού γουρουνάρη και ότι λύκος δεν πατούσε όσο ήμουνα στη Μιτζέλα."
Αχ! Αυτό το Πουρί!
240 "Αλλά ας μην παινεύομαι άλλο. Υπολογίζω και την ηλικία μου. Θαύματα δεν υπάρχουν, είμαι φθαρμένος." ΣΟΣ
ΣΟΣ 240 σελ. 10-12-78
ΣΟΣ 241 - 242 Λόγια κόρης του Αλφόνς, επιστολή φίλου Αλφόνς
"Για να είμαι ειλικρινής, ρώτησα και έμαθα για σας. Στην αρχή σκέφτηκα ότι μπορεί να θέλετε να βγάλετε χρήματα απ' αυτή την υπόθεση. Όλα να τα περιμένει κανείς στις μέρες μας. Γι' αυτό συνεχίζω να έχω μεγάλο δίλημμα αν πρέπει να σας πω όσα ξέρω ή όχι. Τέλος πάντων, επειδή δεν θέλω να φανώ αγενής, θα πω μονάχα τι θυμάμαι από μια κουβέντα που είχα μαζί του...." κ.λ.π.
ΕΔΩ, δε θέλω να φανώ κι εγώ αγενής... Με μπέρδεψε αυτή η επιστολή. Τ' ομολογώ.
243 "Γιατί, αν θέλετε να ξέρετε, περισσότερο από κάθε άλλο ο Αλφόνς αγαπούσε τη δικαιοσύνη."
244 Αποδείξεις για το ποιος ήταν ο Αλφόνς.
"Μάθαινε, που λέτε, για ένα παιδάκι που είχε πεθάνει στο χωριό; Ήταν ικανός να μείνει χωρίς φαγητό για μέρες.
Άκουγε στο ράδιο για ένα σεισμό με πολλά θύματα; Έμπαινε στη βάρκα και ξανοιγόταν στο πέλαγος με φουρτούνα." κ.λ.π.
(Όλη η ψυχοσύνθεση του Αλφόνς!)
245 "Ο Αλφόνς ήταν, πώς να σας το πω, από άλλο υλικό φτιαγμένος. Σαν χρυσόσκονη και λάσπη μα ζί στον ίδιο τενεκέ.
Νομίζω όμως πως σας είπα αρκετά. Δεν βρίσκετε; Γ.Ν."
Γιατί κύριε Γ.Ν. δεν είπατε περισσότερα; Κρίμα... Τι σας νοιάζει αν ο Ακρίβος βγάλει χρήματα; Για την ψυχή του Αλφόνς θα το κάνατε, στη μνήμη του...
297 "Κοινωνικές υποχρεώσεις, (όχι και τόσο)..."
Τον κάλεσα κι εγώ στα χνάρια...
Ξανά στις σημειώσεις μου, Κώστα Ακρίβο! Το παράπονο, παράπονο!
298 "Δεν είχα τα κότσια να το κάνω μυθιστόρημα..." (Λόγια του συγγραφέα)
Εδώ πάω σε άλλη ανάρτηση, γιατί θέλω να πω τον πόνο μου! Όλα κι όλα!
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς; Κώστας Ακρίβος
Απ' ότι φαίνεται, ξύπνησα! Πάει κι αυτή η μέρα! Γιατί οι μέρες της ζωής μας έχουν γίνει τόσο δύσκολες, δεν μπορώ να το καταλάβω.
Συζητούσα με δυο παππούδια απόψε. Είπαμε και για τον Αλφόνς και για την Σώταινα, αλλά και για τις οικονομικές δυσκολίες της εποχής μας.
Γεροί να είμαστε καταλήξαμε, μα έλα που κι αυτό δεν είναι εύκολο!
Πάμε, Αλφόνς! Πού είχαμε μείνει;
Συζητούσα με δυο παππούδια απόψε. Είπαμε και για τον Αλφόνς και για την Σώταινα, αλλά και για τις οικονομικές δυσκολίες της εποχής μας.
Γεροί να είμαστε καταλήξαμε, μα έλα που κι αυτό δεν είναι εύκολο!
Πάμε, Αλφόνς! Πού είχαμε μείνει;
Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010
Ποιος Θυμάται τον Αλφόνς; Κώστας Ακρίβος
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος - Μεταίχμιο
σελίδα 118 μόνος του ο Ακρίβος με τα αρχεία του Αλφόνς!
Θεέ μου, στιγμή!
120-121 ψυχολογία Ακρίβου, γραφομηχανή Αλφόνς, κ.λ.π.
Μυθοπλασία ή αλήθεια, Ακρίβε;
126 "Πώς θα ήθελα να τα μεταφράσει; Όπως τύχει, μπερδεμένα; Κατά πηγές (πρώτα το ημερολόγιο του Αλφόνς, μετά οι επιστολές, ύστερα τα κείμενα και τα γράμματα από τρίτους); Ή ανάλογα με το περιεχόμενό τους;Χωρίς δεύτερη σκέψη είπα "το τελευταίο"."
ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ!Εγώ θα διάλεγα το πρώτο! Αλήθεια ή μυθοπλασία, Κώστα; Πες ότι το κάνεις για να τονώσεις την αγωνία του διαβάσματος!
Φιλέλληνας ή εχθρός;
139 Λάθος το Χορευτό; Γιατί Αλφόνς δεν αγάπησες τα μέρη μου; Ή τ' αγάπησες πολύ;
Κέρδισε ή έχασε το Χορευτό που έφυγες από κει;
140, 141, 142, 143, σημείωσα Ναι! Φιλοξενούμενος στον σοφό Χείρωνα!
144, 145,146, 147 ατέλειωτο ΑΝΟΘΕΥΤΟ ΚΟΣΜΟ!
148, 149, 150, 151 ΚΑΛΟ ΣΟΣ!
153 "Εύχομαι κανένας πατέρας να μην έχει ένα τέτοιο παιδί όπως ήμουν εγώ τότε!"
157 "Ναζί;Εγώ;" "... ένα καλό που μου έχει κάνει η φυλακή, είναι που έμαθα ότι πρέπει να γράφεις τα σημαντικά με όσο το λιγότερο λέξεις."
159 10/3 "Υπάρχει ένα δίδαγμα που παίρνω από αυτή τη φυλακή; Υπάρχει! Αλφόνς, μείνε φτωχός και ασταθής. Και προπάντων χωρίς κανένα σύντροφο σ' αυτό το ταξίδι της ζωής."
162 "Ξέρω ότι από μένα αρρώστησε, γιατί τη μόλυνα με τα χέρια μου όταν τη βοήθησα να γεννήσει μόνη της στο σπίτι που μέναμε."
163-164 "μισόγυμνος ώς αναμενόμενος, με φόβο και δυσπιστία σήκωναν τα μάτια επάνω μου, υπήρχε - αλλιώς;" οι πολλές κακολογίες ΣΟΣ
166 Απορώ με την Χαρίκλεια. Γιατί τον έλεγε "Ναζί!" Αλήθεια; Ζήλια; Μίσος;
170 Πολύ ανοιχτός ο Ακρίβος στις ερωτικές του σκέψεις! Αλήθεια; Μυθοπλασία; Συγγραφικό ταλέντο;
171 "συμβουλή του Χεμινγουέι: μη μιλάς για βιβλία που δεν έχουν ακόμη γραφτεί."
"...εύκολα θα μπορούσε να παρεξηγήσει τις προθέσεις μου."
Πόση δόση αλήθειας έχει ο Κώστας; Επαγγελματίας, επιτυχημένος συγγραφέας, έκανε έρευνα και δεν ήξερε;
172 ΣΟΣ ημερολόγια Αλφόνς "Είμαι οικονομικά χρεωμένος απέναντί του και έτσι ο λόγος μου δεν έχει την πίεση ώστε να κάνω εκείνο που νομίζω σαν πιο σωστό."
ΕΔΩ ΣΤΑΣΗ
173 ΤΥΨΕΙΣ! Τότε ταρακουνήθηκε!
175 ΣΟΣΑΡΑ άγαλμα 176-177 ΣΟΣΑΡΑ
180 Φρίντα ΣΟΣ
181 Φίλησε το χέρι της ο Ακρίβος!
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ
Απ' τα ημερολόγια
185 ΣΟΣ να δακτυλογραφήσω την σελίδα! ΛΥΚΟΣ
186 Όπως γνωρίζετε - πατρίδα μου
187-188 Βόθρο, γράμμα στον Μητροπολίτη
188 γίδες Πουρί - δεντράκια
189 Πουριανοί ζόρικοι...
Είναι, Αλφόνς!
θυμάμαι εκείνη την πυρκαγιά. Κάποια στιγμή ίσως γράψω.
190 "Κι αυτοί οι λεβέντες Πουριανοί..."
Αλφόνς, δεν μπόρεσες να τους συμπαθήσεις, τελικά!
192-193 ΣΟΣ γυμνός
194 "Μάθε πως κάθε ζώο ημερεύει άμα με δει γυμνό"
194 "Φύση είναι το σπίτι που κατοικούμε"
196 ΣΟΣ όλη η σελίδα 13ος Θεός;
199 στο τέλος
201, 202, 203 σκέψεις του Ακρίβου, αντιπάθεια, ζήλια, φθόνο για τον Αλφόνς
204 ΝΑ ΤΑ ΠΩ;
(έτοιμο έδαφος για έναν αναγνωρισμένο συγγραφέα, με ανοιχτές τις πόρτες...)ενώ και κάποιοι άλλοι μπορεί να αξίζουν, αλλά είναι "στην απόξω;"
(Ε, να μη βγει και η ζήλεια η δικιά μου και των φίλων μου; Έχω τόσους φίλους που γράφουν!Ξενυχτάω που ξενυχτάω, τζάμπα είναι τα μπλογκ, να πω και τα δικά μας!)
206 ζήλεια, ταύτιση Ακρίβου με Αλφόνς, Αλβανός, Καλή σκηνή!
209 ΑΛΗΘΕΙΕΣ! Φθόνησε τον Αλφόνς! Ποτέ δεν θα μπορούσε να γίνει σαν κι αυτόν!
(Πες τα Ακρίβε! Μολόγα τα!)
Εδώ ζήλεψες εσύ! Να μην ζηλέψουμε κι εμείς εσένα;
Απ' τις σκόρπιες σημειώσεις, τις στριμωγμένες:
Δεν μ' άρεσαν τα πολλά ονόματα και οι διαφημίσεις μαγαζιών. (Όταν βρήκα όμως και το δικό μου, χάρηκα! Βλέπε:ναρκισσισμός!)
ΤΟΝ ΚΑΛΕΣΑ ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ, δεν ήρθε!(Α, αυτό Ακρίβε, θα το πω! Μη μου πεις για το χέρι, την επέμβαση και το πως θα ντυνόσουνα! Για να μιλήσεις για τον Αλφόνς και με τις πυζάμες έπρεπε να ρθεις!Είσαι τυχερός που δεν το είχα διαβάσει, ακόμα! Αλλιώς, εκείνη η εκδήλωση, δεν θα είχε τελειώσει ακόμα! Να το ξέρεις! (Μεταξύ μας: Δεν κάνεις και μια έρευνα για την Σώταινα; Θα το έκανα εγώ, μα δεν έχω τα κότσια σου, γενικώς και ειδικώς!)
Ού, έχω κι άλλες σημειώσεις! Στοπ, πάλι γι' απόψε! Πήγε 2 και 27 κι ο μπλόγγερ σήμερα με βοήθησε και στα νούμερα! Α! Λες να βρήκα τυχαία τη λύση; Ούτε συζήτηση να διορθώσω τις άλλες αναρτήσεις, όμως! Τυχερέ Ακρίβο, εσύ κοιμάσαι κι εγώ διαλαλώ το βιβλίο σου! Όσο για τον Αλφόνς, εκείνος ξέρει αν κοιμάται, αν τον έχουμε ξυπνήσει... αν χαίρεται ή όχι μ' αυτό το ξύπνημα...
Εγώ λέω να πάω για ύπνο. Αν ξυπνήσω, ποτέ αυτό δεν είναι σίγουρο για κανέναν μας, σίγουρα θα τα ξαναπούμε!
σελίδα 118 μόνος του ο Ακρίβος με τα αρχεία του Αλφόνς!
Θεέ μου, στιγμή!
120-121 ψυχολογία Ακρίβου, γραφομηχανή Αλφόνς, κ.λ.π.
Μυθοπλασία ή αλήθεια, Ακρίβε;
126 "Πώς θα ήθελα να τα μεταφράσει; Όπως τύχει, μπερδεμένα; Κατά πηγές (πρώτα το ημερολόγιο του Αλφόνς, μετά οι επιστολές, ύστερα τα κείμενα και τα γράμματα από τρίτους); Ή ανάλογα με το περιεχόμενό τους;Χωρίς δεύτερη σκέψη είπα "το τελευταίο"."
ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ!Εγώ θα διάλεγα το πρώτο! Αλήθεια ή μυθοπλασία, Κώστα; Πες ότι το κάνεις για να τονώσεις την αγωνία του διαβάσματος!
Φιλέλληνας ή εχθρός;
139 Λάθος το Χορευτό; Γιατί Αλφόνς δεν αγάπησες τα μέρη μου; Ή τ' αγάπησες πολύ;
Κέρδισε ή έχασε το Χορευτό που έφυγες από κει;
140, 141, 142, 143, σημείωσα Ναι! Φιλοξενούμενος στον σοφό Χείρωνα!
144, 145,146, 147 ατέλειωτο ΑΝΟΘΕΥΤΟ ΚΟΣΜΟ!
148, 149, 150, 151 ΚΑΛΟ ΣΟΣ!
153 "Εύχομαι κανένας πατέρας να μην έχει ένα τέτοιο παιδί όπως ήμουν εγώ τότε!"
157 "Ναζί;Εγώ;" "... ένα καλό που μου έχει κάνει η φυλακή, είναι που έμαθα ότι πρέπει να γράφεις τα σημαντικά με όσο το λιγότερο λέξεις."
159 10/3 "Υπάρχει ένα δίδαγμα που παίρνω από αυτή τη φυλακή; Υπάρχει! Αλφόνς, μείνε φτωχός και ασταθής. Και προπάντων χωρίς κανένα σύντροφο σ' αυτό το ταξίδι της ζωής."
162 "Ξέρω ότι από μένα αρρώστησε, γιατί τη μόλυνα με τα χέρια μου όταν τη βοήθησα να γεννήσει μόνη της στο σπίτι που μέναμε."
163-164 "μισόγυμνος ώς αναμενόμενος, με φόβο και δυσπιστία σήκωναν τα μάτια επάνω μου, υπήρχε - αλλιώς;" οι πολλές κακολογίες ΣΟΣ
166 Απορώ με την Χαρίκλεια. Γιατί τον έλεγε "Ναζί!" Αλήθεια; Ζήλια; Μίσος;
170 Πολύ ανοιχτός ο Ακρίβος στις ερωτικές του σκέψεις! Αλήθεια; Μυθοπλασία; Συγγραφικό ταλέντο;
171 "συμβουλή του Χεμινγουέι: μη μιλάς για βιβλία που δεν έχουν ακόμη γραφτεί."
"...εύκολα θα μπορούσε να παρεξηγήσει τις προθέσεις μου."
Πόση δόση αλήθειας έχει ο Κώστας; Επαγγελματίας, επιτυχημένος συγγραφέας, έκανε έρευνα και δεν ήξερε;
172 ΣΟΣ ημερολόγια Αλφόνς "Είμαι οικονομικά χρεωμένος απέναντί του και έτσι ο λόγος μου δεν έχει την πίεση ώστε να κάνω εκείνο που νομίζω σαν πιο σωστό."
ΕΔΩ ΣΤΑΣΗ
173 ΤΥΨΕΙΣ! Τότε ταρακουνήθηκε!
175 ΣΟΣΑΡΑ άγαλμα 176-177 ΣΟΣΑΡΑ
180 Φρίντα ΣΟΣ
181 Φίλησε το χέρι της ο Ακρίβος!
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ
Απ' τα ημερολόγια
185 ΣΟΣ να δακτυλογραφήσω την σελίδα! ΛΥΚΟΣ
186 Όπως γνωρίζετε - πατρίδα μου
187-188 Βόθρο, γράμμα στον Μητροπολίτη
188 γίδες Πουρί - δεντράκια
189 Πουριανοί ζόρικοι...
Είναι, Αλφόνς!
θυμάμαι εκείνη την πυρκαγιά. Κάποια στιγμή ίσως γράψω.
190 "Κι αυτοί οι λεβέντες Πουριανοί..."
Αλφόνς, δεν μπόρεσες να τους συμπαθήσεις, τελικά!
192-193 ΣΟΣ γυμνός
194 "Μάθε πως κάθε ζώο ημερεύει άμα με δει γυμνό"
194 "Φύση είναι το σπίτι που κατοικούμε"
196 ΣΟΣ όλη η σελίδα 13ος Θεός;
199 στο τέλος
201, 202, 203 σκέψεις του Ακρίβου, αντιπάθεια, ζήλια, φθόνο για τον Αλφόνς
204 ΝΑ ΤΑ ΠΩ;
(έτοιμο έδαφος για έναν αναγνωρισμένο συγγραφέα, με ανοιχτές τις πόρτες...)ενώ και κάποιοι άλλοι μπορεί να αξίζουν, αλλά είναι "στην απόξω;"
(Ε, να μη βγει και η ζήλεια η δικιά μου και των φίλων μου; Έχω τόσους φίλους που γράφουν!Ξενυχτάω που ξενυχτάω, τζάμπα είναι τα μπλογκ, να πω και τα δικά μας!)
206 ζήλεια, ταύτιση Ακρίβου με Αλφόνς, Αλβανός, Καλή σκηνή!
209 ΑΛΗΘΕΙΕΣ! Φθόνησε τον Αλφόνς! Ποτέ δεν θα μπορούσε να γίνει σαν κι αυτόν!
(Πες τα Ακρίβε! Μολόγα τα!)
Εδώ ζήλεψες εσύ! Να μην ζηλέψουμε κι εμείς εσένα;
Απ' τις σκόρπιες σημειώσεις, τις στριμωγμένες:
Δεν μ' άρεσαν τα πολλά ονόματα και οι διαφημίσεις μαγαζιών. (Όταν βρήκα όμως και το δικό μου, χάρηκα! Βλέπε:ναρκισσισμός!)
ΤΟΝ ΚΑΛΕΣΑ ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ, δεν ήρθε!(Α, αυτό Ακρίβε, θα το πω! Μη μου πεις για το χέρι, την επέμβαση και το πως θα ντυνόσουνα! Για να μιλήσεις για τον Αλφόνς και με τις πυζάμες έπρεπε να ρθεις!Είσαι τυχερός που δεν το είχα διαβάσει, ακόμα! Αλλιώς, εκείνη η εκδήλωση, δεν θα είχε τελειώσει ακόμα! Να το ξέρεις! (Μεταξύ μας: Δεν κάνεις και μια έρευνα για την Σώταινα; Θα το έκανα εγώ, μα δεν έχω τα κότσια σου, γενικώς και ειδικώς!)
Ού, έχω κι άλλες σημειώσεις! Στοπ, πάλι γι' απόψε! Πήγε 2 και 27 κι ο μπλόγγερ σήμερα με βοήθησε και στα νούμερα! Α! Λες να βρήκα τυχαία τη λύση; Ούτε συζήτηση να διορθώσω τις άλλες αναρτήσεις, όμως! Τυχερέ Ακρίβο, εσύ κοιμάσαι κι εγώ διαλαλώ το βιβλίο σου! Όσο για τον Αλφόνς, εκείνος ξέρει αν κοιμάται, αν τον έχουμε ξυπνήσει... αν χαίρεται ή όχι μ' αυτό το ξύπνημα...
Εγώ λέω να πάω για ύπνο. Αν ξυπνήσω, ποτέ αυτό δεν είναι σίγουρο για κανέναν μας, σίγουρα θα τα ξαναπούμε!
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος - Μεταίχμιο
Αλφόνς, πού σ' άφησα;
Το είδα! Εκεί στα χνάρια μου σ' άφησα!Πού αλλού;
Πάμε Αλφόνς, να σημειώσω μόνο τις σελίδες που θα σημειώσω (κάποια στιγμή) στο δικό μου βιβλίο, γιατί αυτό το άργησα πολύ. Μπορεί να θέλω να γράψω και να σχολιάσω πολλά, μα η δεδομένη εποχή, δεν βοηθάει. Άλλωστε, το βιβλίο κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία!
Εγώ, απλά, θα σημειώσω σελίδες που στάθηκα παραπάνω (εφόσον σημείωσα) και στην πορεία του χρόνου, να είμαι καλά, θα επανέλθω σε σένα, γιατί μπορεί ο Κώστας Ακρίβος να έγραψε ένα πολύ ωραίο βιβλίο, μα το θέμα του είσαι εσύ, οπότε... και παραμένεις εσύ!
Άλυτος γρίφος το πέρασμά σου Αλφόνς απ' αυτή τη ζωή και ειδικά απ' τα μέρη μας. Ο κόσμος είναι τόσο μικρός που τελικά, οι περισσότεροι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας της περιοχής (δηλαδή της Μαγνησίας), μιλάνε για σένα, λες και ήσουνα ο γείτονάς τους! Καθώς διάβασα το βιβλίο και έμαθα για σένα, ρωτάω εκεί στο καφενείο κι όλο και κάποιος κάτι ξέρει να μου πει.
Τι να σου πω; Οι απόψεις του κόσμου δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Όλοι τους έχουν τη δική τους άποψη. Εγώ δεν θα προσπαθήσω να την αλλάξω. Ως τι, άλλωστε; Με ποιο ανθρώπινο δικαίωμα; Εγώ αν στάθηκα σ' αυτό το βιβλίο ήταν, πρώτα η περιέργεια, μετά ιστορία των χναριών σου σ' αυτή τη ζωή και μετά μ' ενδιαφέρει το σκέλος της συγγραφής σου, γιατί για μένα ήσουνα μεγάλος συγγραφέας! Αυτό μου λένε τα ημερολόγιά σου. Μ' άρεσαν τόσα πολλά λόγια σου, φράσεις σου, αλήθειες σου, όπως τις έβλεπες εσύ, όπως θα θέλαμε να τις βλέπουμε όλοι μας, μα δεν προλαβαίνουμε...
Διευκρινίζω λοιπόν: σαν αναγνώστρια ασχολούμαι μ' αυτό το βιβλίο, τον Ακρίβο και σένα!
Βάλε και σαν ερασιτέχνης συγγραφέας που γράφει ημερολόγια.
Βάλε και ως άνθρωπος που με άγγιξαν πράγματα, λόγια και καταστάσεις
και ΠΟΤΕ, σαν ΚΡΙΤΗΣ δικαστηρίου, αν ήσουνα αθώος ή ένοχος
ή σαν Θεός!
Αυτά, για να φύγει η ανάρτηση, για να εξηγηθώ και για να βάλω σε μια σειρά τις δικές μου σκέψεις, όπως τις είχα διαβάζοντας αυτό το πολύ αξιόλογο βιβλίο. Αν είναι όλα γεγονότα ή τέχνη του συγγραφέα στην μυθοπλασία, δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω... Οι πιο μεγάλες αλήθειες, στις μυθοπλασίες γράφονται και τα πιο αληθινά γεγονότα... έχουν και την άλλη όψη. Γι' αυτό...
Έφυγε!
Αλφόνς, πού σ' άφησα;
Το είδα! Εκεί στα χνάρια μου σ' άφησα!Πού αλλού;
Πάμε Αλφόνς, να σημειώσω μόνο τις σελίδες που θα σημειώσω (κάποια στιγμή) στο δικό μου βιβλίο, γιατί αυτό το άργησα πολύ. Μπορεί να θέλω να γράψω και να σχολιάσω πολλά, μα η δεδομένη εποχή, δεν βοηθάει. Άλλωστε, το βιβλίο κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία!
Εγώ, απλά, θα σημειώσω σελίδες που στάθηκα παραπάνω (εφόσον σημείωσα) και στην πορεία του χρόνου, να είμαι καλά, θα επανέλθω σε σένα, γιατί μπορεί ο Κώστας Ακρίβος να έγραψε ένα πολύ ωραίο βιβλίο, μα το θέμα του είσαι εσύ, οπότε... και παραμένεις εσύ!
Άλυτος γρίφος το πέρασμά σου Αλφόνς απ' αυτή τη ζωή και ειδικά απ' τα μέρη μας. Ο κόσμος είναι τόσο μικρός που τελικά, οι περισσότεροι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας της περιοχής (δηλαδή της Μαγνησίας), μιλάνε για σένα, λες και ήσουνα ο γείτονάς τους! Καθώς διάβασα το βιβλίο και έμαθα για σένα, ρωτάω εκεί στο καφενείο κι όλο και κάποιος κάτι ξέρει να μου πει.
Τι να σου πω; Οι απόψεις του κόσμου δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Όλοι τους έχουν τη δική τους άποψη. Εγώ δεν θα προσπαθήσω να την αλλάξω. Ως τι, άλλωστε; Με ποιο ανθρώπινο δικαίωμα; Εγώ αν στάθηκα σ' αυτό το βιβλίο ήταν, πρώτα η περιέργεια, μετά ιστορία των χναριών σου σ' αυτή τη ζωή και μετά μ' ενδιαφέρει το σκέλος της συγγραφής σου, γιατί για μένα ήσουνα μεγάλος συγγραφέας! Αυτό μου λένε τα ημερολόγιά σου. Μ' άρεσαν τόσα πολλά λόγια σου, φράσεις σου, αλήθειες σου, όπως τις έβλεπες εσύ, όπως θα θέλαμε να τις βλέπουμε όλοι μας, μα δεν προλαβαίνουμε...
Διευκρινίζω λοιπόν: σαν αναγνώστρια ασχολούμαι μ' αυτό το βιβλίο, τον Ακρίβο και σένα!
Βάλε και σαν ερασιτέχνης συγγραφέας που γράφει ημερολόγια.
Βάλε και ως άνθρωπος που με άγγιξαν πράγματα, λόγια και καταστάσεις
και ΠΟΤΕ, σαν ΚΡΙΤΗΣ δικαστηρίου, αν ήσουνα αθώος ή ένοχος
ή σαν Θεός!
Αυτά, για να φύγει η ανάρτηση, για να εξηγηθώ και για να βάλω σε μια σειρά τις δικές μου σκέψεις, όπως τις είχα διαβάζοντας αυτό το πολύ αξιόλογο βιβλίο. Αν είναι όλα γεγονότα ή τέχνη του συγγραφέα στην μυθοπλασία, δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω... Οι πιο μεγάλες αλήθειες, στις μυθοπλασίες γράφονται και τα πιο αληθινά γεγονότα... έχουν και την άλλη όψη. Γι' αυτό...
Έφυγε!
Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010
Αναβολή
Αλφόνς, δεν μπόρεσα να έρθω απόψε στο ραντεβού μας...
Έτσι κι αλλιώς, μόνο εσύ το ήξερες, αν τα μαθαίνεις από 'Κει...
Αλφόνς, ίσως εσύ δεν με ξέρεις, αλλά εγώ σε έμαθα, μέσω του Ακρίβου και νιώθω ότι σου χρωστάω πολλά.
Θα τα καταφέρω! Σύντομα θα σε ξεχρεώσω!
Καληνύχτα, Αλφόνς! Είμαι πολύ κουρασμένη.
Έτσι κι αλλιώς, μόνο εσύ το ήξερες, αν τα μαθαίνεις από 'Κει...
Αλφόνς, ίσως εσύ δεν με ξέρεις, αλλά εγώ σε έμαθα, μέσω του Ακρίβου και νιώθω ότι σου χρωστάω πολλά.
Θα τα καταφέρω! Σύντομα θα σε ξεχρεώσω!
Καληνύχτα, Αλφόνς! Είμαι πολύ κουρασμένη.
Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος - Μεταίχμιο
Άμα ο μπλόγγερ γράψει νούμερα σελίδων, τυχερή θα είσαι! Αλλιώς, σε βλέπω να ξενυχτάς για δεύτερη νύχτα τον Αλφόνς, Κατερίνα Δε.Στα.Πα...!
Πες, πως ξεκινώντας να διαβάζεις, σημείωνες ποιες σελίδες ήθελες να σκανάρεις για να δείξεις στους φίλους σου, μα μετά σε πήρε παραμάζωμα ο Ακρίβος και παραιτήθηκες απ' την ιδέα, γιατί θα "έκλεβες" όλο το βιβλίο και ΣΟΣ, τα πνευματικά δικαιώματα είναι σ' επιφυλακή και καλά κάνουν!
Σελ. τριάντα δύο - Τα λόγια του Κώστα Πατρίκου
Σελ. τριάντα εννιά - σαράντα ένα - ΣΟΣ, θάνατος Αλφόνς
Σελ. σαράντα έξι - Ανάμεσα στους πολλούς και ο δικός μας Αλφόνς". Ο δικός μας...
Σχόλιο: Έγινε!
Σελ. πενήντα πέντε - "αχ αχ αχ. Οι δυο κατσικούλες του. Και στο κάτω μέρος της σελίδας είχε βάλει σε μια σειρά τις οξείες, τις περισπωμένες, τα κόμματα και τα πνεύματα για να τα τοποθετήσουν εκείνοι που θα διάβαζαν το γράμμα του, επειδή ο ίδιος δεν ήξερε πού θα ΄πρεπε να μπουν."
Σχόλιο: Ωραίος! Καλά αυτός! Δικαιολογημένος! Εσύ όμως, που όπου θέλεις τα βάζεις;Κιχ!
Σελ. ογδόντα εννιά- "εγώ συνεχιστής στη γη του Αλφόνς..."
Σχόλιο: ΚΙΧ!
Σελ. εκατό- εκατόν ένα: ΣοΣ, άγαλμα του Μουσείου!
Σελ. εκατόν τέσσερα: Να δεις βικιπαίδεια.
Σελ. εκατόν πόσο; - "Κάθομαι στην παλιά Σώταινα... και πίνω καφέ!" Λόγια Ακρίβου.
Σχόλιο: Να, το και το μαγαζάκι σου, που τότε ήταν του Νίκου, υποθέτω! Πες του όμως πως κάνει μέγα λάθος, όπως τόσοι άλλοι, γιατί το μαγαζάκι της ξακουστής Σώταινας δεν ήταν τα χνάρια σου, αλλά το διπλανό με τα είδη δώρων, το "τυλιξέ το!" Να, τη η διαφήμιση και είναι και καλά παιδιά κι έχουν και πολύ ωραία πράγματα!
Χαρά όμως, να λες: "Να το! Γράφει και για μας! Τώρα καταλαβαίνεις τον Ακρίβο που έγραψε τόσα ονόματα! Τόσον κόσμο ρώτησε ο άνθρωπος! Να μη βγάλει και καμιά υποχρέωση;
Πάμε παρακάτω;
Όχι! Ακόμα και να μην κοιμηθώ πάλι, δεν πρόκειται να τελειώσω με τις σημειώσεις μου!
Καληνύχτα, Αλφόνς! Μόνο εσύ βλέπεις, όχι πως σε θυμάμαι, αλλά πως σε έμαθα, κι ας λείπεις!
Αυτό πρέπει να σου λέει κάτι! Άφησες μεγάλο έργο πίσω σου, κι ακόμα είμαστε στην αρχή! Ο Κώστας Ακρίβος απλά άνοιξε τον δρόμο, κι εσύ μόνο ξέρεις, πόσο δύσκολος ήταν!
Άμα ο μπλόγγερ γράψει νούμερα σελίδων, τυχερή θα είσαι! Αλλιώς, σε βλέπω να ξενυχτάς για δεύτερη νύχτα τον Αλφόνς, Κατερίνα Δε.Στα.Πα...!
Πες, πως ξεκινώντας να διαβάζεις, σημείωνες ποιες σελίδες ήθελες να σκανάρεις για να δείξεις στους φίλους σου, μα μετά σε πήρε παραμάζωμα ο Ακρίβος και παραιτήθηκες απ' την ιδέα, γιατί θα "έκλεβες" όλο το βιβλίο και ΣΟΣ, τα πνευματικά δικαιώματα είναι σ' επιφυλακή και καλά κάνουν!
Σελ. τριάντα δύο - Τα λόγια του Κώστα Πατρίκου
Σελ. τριάντα εννιά - σαράντα ένα - ΣΟΣ, θάνατος Αλφόνς
Σελ. σαράντα έξι - Ανάμεσα στους πολλούς και ο δικός μας Αλφόνς". Ο δικός μας...
Σχόλιο: Έγινε!
Σελ. πενήντα πέντε - "αχ αχ αχ. Οι δυο κατσικούλες του. Και στο κάτω μέρος της σελίδας είχε βάλει σε μια σειρά τις οξείες, τις περισπωμένες, τα κόμματα και τα πνεύματα για να τα τοποθετήσουν εκείνοι που θα διάβαζαν το γράμμα του, επειδή ο ίδιος δεν ήξερε πού θα ΄πρεπε να μπουν."
Σχόλιο: Ωραίος! Καλά αυτός! Δικαιολογημένος! Εσύ όμως, που όπου θέλεις τα βάζεις;Κιχ!
Σελ. ογδόντα εννιά- "εγώ συνεχιστής στη γη του Αλφόνς..."
Σχόλιο: ΚΙΧ!
Σελ. εκατό- εκατόν ένα: ΣοΣ, άγαλμα του Μουσείου!
Σελ. εκατόν τέσσερα: Να δεις βικιπαίδεια.
Σελ. εκατόν πόσο; - "Κάθομαι στην παλιά Σώταινα... και πίνω καφέ!" Λόγια Ακρίβου.
Σχόλιο: Να, το και το μαγαζάκι σου, που τότε ήταν του Νίκου, υποθέτω! Πες του όμως πως κάνει μέγα λάθος, όπως τόσοι άλλοι, γιατί το μαγαζάκι της ξακουστής Σώταινας δεν ήταν τα χνάρια σου, αλλά το διπλανό με τα είδη δώρων, το "τυλιξέ το!" Να, τη η διαφήμιση και είναι και καλά παιδιά κι έχουν και πολύ ωραία πράγματα!
Χαρά όμως, να λες: "Να το! Γράφει και για μας! Τώρα καταλαβαίνεις τον Ακρίβο που έγραψε τόσα ονόματα! Τόσον κόσμο ρώτησε ο άνθρωπος! Να μη βγάλει και καμιά υποχρέωση;
Πάμε παρακάτω;
Όχι! Ακόμα και να μην κοιμηθώ πάλι, δεν πρόκειται να τελειώσω με τις σημειώσεις μου!
Καληνύχτα, Αλφόνς! Μόνο εσύ βλέπεις, όχι πως σε θυμάμαι, αλλά πως σε έμαθα, κι ας λείπεις!
Αυτό πρέπει να σου λέει κάτι! Άφησες μεγάλο έργο πίσω σου, κι ακόμα είμαστε στην αρχή! Ο Κώστας Ακρίβος απλά άνοιξε τον δρόμο, κι εσύ μόνο ξέρεις, πόσο δύσκολος ήταν!
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος
Ποιος θυμάται τον Αλφόνς - Κώστας Ακρίβος - Μεταίχμιο
Πήγα στο γκουγκλ και χάθηκα! Άπειρες οι πληροφορίες! Άσε που σκόνταφτα σε Αγγλικά και σε πνευματικά δικαιώματα!
Οπότε, Κατερίνα, άσε τις λεπτομέρειες, γιατί θα σε πάρει κανένα χρόνο, μέχρι να τελειώσεις!
Ότι πρόλαβες να πάρεις έτοιμο, πήρες! Μέχρι να μάθεις εσύ για τον Αλφόνς και να συγκινηθείς, θα έχει γράψει κι άλλο βιβλίο ο Κώστας Ακρίβος!
Γι' αυτό, γίνε σύντομη!
Γράψε:
Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο στην αρχή, νευρίασες. "Καλά!" αναρρωτήθηκες. "Έτσι γράφει ένας διάσημος επαγγελματίας συγγραφέας; Έτσι γράφω κι εγώ! Καθαρή έρευνα, αντιγραφή και πάσα προσωπικά ημερολόγια, με ονόματα, μαγαζιά, πήγαινε - γύρνα, ρώτα - μάθε -γράψε, ότι κάνουν τόσοι άλλοι, τόσο εύκολα, χωρίς να είναι συγγραφείς!"
Πες όμως πως, παρακάτω σου ανέτρεψε όλες αυτές τις σκέψεις!
Μετά πες, πως κατάλαβες γιατί στ' αυτιά σου έφτασαν και όχι ιδιαίτερα καλές κριτικές και παραδέξου πως ίσως σε είχαν επιρεάσει, μα εσύ επέμενες να μάθεις τι ήταν αυτός ο Αλφόνς, που τόσος ντόρος γίνεται γι' αυτόν! Ο "κανένας" να το είχε γράψει, εσύ θα το διάβαζες!
Μετά πες, πως κατάλαβες γιατί ο Κώστας Ακρίβος μπορεί να έχει αντιπάθειες! Είναι καθαρή ζήλια και ο ανταγωνισμός! Το βρήκες όμως άδικο, γιατί χάρη στο δικό του βιβλίου (που όλοι ίσως θα ήθελαν να έχουν γράψει!), μαθαίνει ο κόσμος αυτόν τον δέκατο τρίτο θεό, όπως ο ίδιος ήθελε να λένε.
Ήταν, όμως; Σε διαφώτισε καλά ο Κώστας Ακρίβος;
Πες ότι σε διαφώτισαν τα ίδια τα ημερολόγια του Αλφόνς! Ουδείς αλάνθαστος! Πρέπει να είχε κάνει τα λάθη του, κάποια τα πήρε και μαζί του, όπως όλοι οι άνθρωποι! Έκανε όμως πολλά καλά στην Ελλάδα, ειδικά στα μέρη μας! Έτσι κι αλλιώς, Άλλος ζυγίζει!
Πες, πως, δέκατος τρίτος θεός, δεν είναι εύκολο να γίνει, ήταν όμως ένας άνθρωπος ξεχωριστός, ταλαντούχος, ελεύθερος, φυσιολάτρης, οραματιστής, ευαίσθητος, λογοτέχνης και είχε τόσα άλλα χαρίσματα, που δεν τα συγκεντρώνουν εκατό άνθρωποι μαζί και σαν την δική του προσωπικότητα, δεν γεννιούνται κάθε μέρα!
Πες, πως ταυτίστηκες με πολλά γραφόμενά του, τόσο του Αλφόνς, όσο και με τον Ακρίβο!
Είχες να κάνεις με δύο συγγραφείς!
Μόνο;
Πες, πως σε κάποια σημεία, τους αντιπαθούσες και τους απέρριπτες και τους δυο!
Όχι, δεν ήταν αυτά τα πρότυπά σου!
Πες, πως σε κάποια σημεία τους ζήλεψες και τους δυο!
Όχι, δεν έχεις τέτοια πρωτερήματα!
Πες τα όλα!
Μα, πρέπει να τα πάρω απ' την αρχή, να δω τις σημειώσεις μου! Με μπερδεύεις, εαυτέ μου!
Πήγα στο γκουγκλ και χάθηκα! Άπειρες οι πληροφορίες! Άσε που σκόνταφτα σε Αγγλικά και σε πνευματικά δικαιώματα!
Οπότε, Κατερίνα, άσε τις λεπτομέρειες, γιατί θα σε πάρει κανένα χρόνο, μέχρι να τελειώσεις!
Ότι πρόλαβες να πάρεις έτοιμο, πήρες! Μέχρι να μάθεις εσύ για τον Αλφόνς και να συγκινηθείς, θα έχει γράψει κι άλλο βιβλίο ο Κώστας Ακρίβος!
Γι' αυτό, γίνε σύντομη!
Γράψε:
Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο στην αρχή, νευρίασες. "Καλά!" αναρρωτήθηκες. "Έτσι γράφει ένας διάσημος επαγγελματίας συγγραφέας; Έτσι γράφω κι εγώ! Καθαρή έρευνα, αντιγραφή και πάσα προσωπικά ημερολόγια, με ονόματα, μαγαζιά, πήγαινε - γύρνα, ρώτα - μάθε -γράψε, ότι κάνουν τόσοι άλλοι, τόσο εύκολα, χωρίς να είναι συγγραφείς!"
Πες όμως πως, παρακάτω σου ανέτρεψε όλες αυτές τις σκέψεις!
Μετά πες, πως κατάλαβες γιατί στ' αυτιά σου έφτασαν και όχι ιδιαίτερα καλές κριτικές και παραδέξου πως ίσως σε είχαν επιρεάσει, μα εσύ επέμενες να μάθεις τι ήταν αυτός ο Αλφόνς, που τόσος ντόρος γίνεται γι' αυτόν! Ο "κανένας" να το είχε γράψει, εσύ θα το διάβαζες!
Μετά πες, πως κατάλαβες γιατί ο Κώστας Ακρίβος μπορεί να έχει αντιπάθειες! Είναι καθαρή ζήλια και ο ανταγωνισμός! Το βρήκες όμως άδικο, γιατί χάρη στο δικό του βιβλίου (που όλοι ίσως θα ήθελαν να έχουν γράψει!), μαθαίνει ο κόσμος αυτόν τον δέκατο τρίτο θεό, όπως ο ίδιος ήθελε να λένε.
Ήταν, όμως; Σε διαφώτισε καλά ο Κώστας Ακρίβος;
Πες ότι σε διαφώτισαν τα ίδια τα ημερολόγια του Αλφόνς! Ουδείς αλάνθαστος! Πρέπει να είχε κάνει τα λάθη του, κάποια τα πήρε και μαζί του, όπως όλοι οι άνθρωποι! Έκανε όμως πολλά καλά στην Ελλάδα, ειδικά στα μέρη μας! Έτσι κι αλλιώς, Άλλος ζυγίζει!
Πες, πως, δέκατος τρίτος θεός, δεν είναι εύκολο να γίνει, ήταν όμως ένας άνθρωπος ξεχωριστός, ταλαντούχος, ελεύθερος, φυσιολάτρης, οραματιστής, ευαίσθητος, λογοτέχνης και είχε τόσα άλλα χαρίσματα, που δεν τα συγκεντρώνουν εκατό άνθρωποι μαζί και σαν την δική του προσωπικότητα, δεν γεννιούνται κάθε μέρα!
Πες, πως ταυτίστηκες με πολλά γραφόμενά του, τόσο του Αλφόνς, όσο και με τον Ακρίβο!
Είχες να κάνεις με δύο συγγραφείς!
Μόνο;
Πες, πως σε κάποια σημεία, τους αντιπαθούσες και τους απέρριπτες και τους δυο!
Όχι, δεν ήταν αυτά τα πρότυπά σου!
Πες, πως σε κάποια σημεία τους ζήλεψες και τους δυο!
Όχι, δεν έχεις τέτοια πρωτερήματα!
Πες τα όλα!
Μα, πρέπει να τα πάρω απ' την αρχή, να δω τις σημειώσεις μου! Με μπερδεύεις, εαυτέ μου!
Ποιος είναι ο Κώστας Ακρίβος;
| ||
| ||
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)