Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

Θα περάσει!

Το ότι πονάει πολύ, το ήξερα...
Το ότι θα πονέσουν κι άλλοι μαζί μου όμως, τόσο όμως, δεν το περίμενα!
Το ότι θα το χαρούν κάποιοι, κι αυτό το περίμενα.
Το ότι κι αυτό θα με πονέσει, το ήξερα.
Το ότι θα κλάψω μαζί με μερικούς φίλους-πελάτες, όμως, δεν το περίμενα!
Κι ακόμα είμαστε στο τοιχοκόλημα...

Τελικά, δένονται οι άνθρωποι κι ας μην το δείχνουν όλοι.
Καθένας έχει τον τρόπο του να εκδηλώνει τα συναισθήματά του.

"Εδώ στη γύρα, θα είμαι παιδιά! Μη στεναχωριέστε! Θα κάθομαι μαζί σας και θα πίνω καφεδάκι! Δεν είναι προτιμότερο απ' το να είμαι στη λάντζα;"

"Γιατί τώρα;"

"Τι σημασία έχει; Φευγάτη ήμουνα προ πολλού... Κουράστηκα."

Κράτα καρδιά.
Αφιερωμένο στους απογευματινούς φίλους της Τρίτης που τους πόνεσε ακόμα και το ξεκρέμασμα των λουλουδιών μου και που φυσικά, δεν μπόρεσα μετά να φωτογραφήσω, γιατί πόνεσε πιο πολύ εμένα...


Να είμαστε καλά, φίλοι μου, να χωρίζουμε ζωντανοί!...
Όλα τ' άλλα, θα τα συνηθίσουμε!
Ουδείς αναντικατάστατος!
Η ζωή συνεχίζεται με μας και χωρίς εμάς...