Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

Παράθυρο στα όνειρα

Κι επειδή μ' αρέσει ο τίτλος του (και συμπτωματικά χθες, έσβηνα ένα παράθυρο με άσπρο... άλλη φορά τα ντοκουμέντα μου...) σας συστήνω κι ένα νέο μπλογκ του Λάσκαρη Π. Ζαράρη (κλεμένη κι αυτή η είδηση απ' τον Σπύρο) που έχει λόγο καλό, αλλά και ...αλυσίδες!

http://parathyrostaoneira.blogspot.com/

Της φυλακής τα σίδερα, είναι και για τις "κλέφτρες", κύριε Λάσκαρη;