Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

Συνέβησαν ...

Προσπαθώ πάντα, να μην αφήνω πολλά θέματα για αύριο. Το αύριο ποτέ κανένας μας δεν το έχει εξασφαλισμένο... Είναι η αρχή μου, αυτό. Γι' αυτό, θα είμαι σύντομη:

Είναι σχόλιο που το έγραψα στο μπλογκ του Σπύρου και θα καταλάβετε:

Σπύρο, αν και ξαναμπήκα σήμερα στην σελίδα σου, άργησα "να βγάλω σπυράκι..." (δηλαδή να σχολιάσω) όπως γράφεις τόσο χαριτωμένα στα σχόλιά σου!
Αν και αργά, είχα μια μέρα εκτός από κουραστική, έως και πολύ παράξενη, θέλω να σου γράψω πως χάρηκα πολύ που με αφορμή τα βιβλία σας βρήκα και ελπίζω πως δεν θα χαθούμε!
Χαίρομαι για όλα αυτά που διάβασα, εύχομαι Καλή επιτυχία στην ομάδα σας που ίσως στο μέλλον καταφέρω να γίνει και "μου"!

Μ' αρέσει που έψαχνα τον κύριο Λεϊμονή για την εκδήλωση, είχα τις καλύτερες συστάσεις γι' αυτόν, μα ο τηλεφωνικός κατάλογος που έψαχνα δεν με βοήθησε καθόλου στο να βρω τον ίδιον και εγκαίρως, όχι μόνο αυτόν, αλλά και πολλούς άλλους!

Δεν πειράζει, όμως! Μερικά πράγματα στη ζωή είναι για να γίνονται έτσι! Η ζωή ξέρει καλύτερα πως τα φέρνει. Έχει τους λόγους της.
Θα τα ξαναπούμε σίγουρα, Σπύρο και γράφε όπως σου υπαγορεύει η ψυχή σου! Αυτή κι αν ξέρει! Ακόμα και στους δασκάλους, αυτή υπαγορεύει! Αλλιώς, πώς;

1 Οκτωβρίου 2010 1:40 π.μ.

Συμπλήρωμα: Ψάχνοντας είχα βρει και το μπλογκ του κυρίου Διονύση, μα δεν το βρίσκω τώρα! (Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια!)