Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

Ονομαστικό Ευχαριστήριο

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΔΗΜΟΣΙΑ:

Τον Γιάννη Τσίγκρα για την πρόταση και για την συνεργασία της όλης εκδήλωσης. Ήταν το Α και το Ω αυτής της εκδήλωσης! Ήταν μεγάλη τιμή για μένα και για τα χνάρια!

Την εφημερίδα ΘΕΣΣΑΛΙΑ.
Την εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ.

Τα άλλα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που πρόβαλλαν το θέμα.
Το Ράδιο Μαρκόνι
(Δεν είμαι ενήμερη για ποια άλλα, συγχωρείστε με! Θα επανορθώσω αν μάθω κι άλλα.)
Το ουζερί "ο Κάβουρας" που μου δάνεισε καρέκλες!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τους ποιητές που παρεβρέθηκαν στην εκδήλωση και μας τίμησαν με την παρουσία τους:

Γιάννη Τσίγκρα
Χαρούλα Ηλία Φράγκου
Γιάννη Μαλαμούση
Μάγια Μποντζώρλου
Γεώργιο Ζαχαρόπουλο
Γιάννη Χρ. Μαηλίδη
Χριστόφορο Μηνά
Διακογιάννη Δημήτρη

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ιδιαίτερα τον ποιητή Εύάγγελο Παναγιώτου που για λόγους υγείας δεν μπόρεσε να έρθει, μου εμπιστεύτηκε όμως, εκτός απ' τα υπέροχα ποιήματά του, ακόμα και τον έπαινό του απ' τον 3ο διαγωνισμό ποίησης - στίχου απ' το Ωδείο Φουντούλη!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Νίκο Ντακάκη και την Φωτεινή Σαμαρειτάκη απ' την Κρήτη, για την μαντινάδα του πατέρα και τις ευχές τους!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ την Γιώτα Στρατή για τις ευχές της και το ποίημα της ΜΑΝΝΑΣ, για άλλη μια φορά!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τους ανώνυμους φίλους απ' το ίντερνετ που μου έστειλαν δικά τους ποιήματα και άλλων!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ιδιαίτερα την Χριστίνα Ιωάννου απ' την Κύπρο και την παρέα της:
Στάβρη, Μαρία, Χριστόφορο, Γιώργο, Αφροδίτη.

Ευχαριστώ τον Μάκη, τον Χριστόφορο, τον άλλο Χριστόφορο (τόσο δύσκολο όνομα- τρεις ήταν!) την λατρεμένη γιαγιά, την Ασπασία, την Στέλλα, τον Μπάλτσερ, Ευανθία, την Σούλα, την Ρένα, τον Γιάννη, τον Δημήτρη, τον Σπύρο, τον Παναγιώτη, τον άλλον Παναγιώτη, τον Δημήτρη, την Ντίνα, τον Νίκο, τον Γιάννη, την γυναίκα του, τον Νικήτα, την γυναίκα του, την Πόπη και τον Δημήτρη που μας πρόλαβαν, τον άντρα μου, και τον Τάσο. (όσους τουλάχιστον συγκράτησε η μνήμη μου και ο φωτογραφικός φακός. Ας με συγχωρήσουν τυχόν άλλοι που παρέλειψα.)

Ήταν μια πρωτόγνωρη για μένα εκδήλωση που κράτησε ३ μιση ώρες, με μόνο θέμα συζήτησης τον πατέρα στην αρχή και μετά την ποίηση!
Τελικά, υπάρχουν "ποιητές"!

Υγ. Δευτέρας
Ευχαριστώ και τον Κώστα τον ποιητή που ήρθε μέχρι την γωνία..., χαιρέτησε τους δικούς μου κι έφυγε.
Κρίμα, Κώστα! Κι είχες τόσα να πεις!Αν νομίζεις όμως πως δεν σε κάλεσα, λάθος κατάλαβες! Δεν κάλεσα κανέναν! Μόνοι τους δήλωσαν την παρουσία τους όλοι οι ποιητές!
Κι εκεί ήταν η έκπληξη! Κάποιοι δεν ήρθαν, κάποιοι ήρθαν, κάποιοι ήρθαν ως θεατές, κι όμως είχαν ποίημα στο τσεπάκι...
Τι να εξηγώ;

Υγ.2 Δευτέρας
Σήμερα ρώτησα τον Γιάννη για τα Μ.Μ.Ε. μήπως μου διέφυγε κάποιο. Εκείνος μου εξήγησε πως είχε ξεχάσει να στείλει στην Μαγνησία και δεν έχει πλήρη εικόνα, λόγω του ατυχήματός του που βρέθηκε εκτάκτως στο Νοσοκομείο και στο κρεβάτι για μέρες, οπότε και προείχε για όλους μας η υγεία του!
Ας μας συγχωρήσουν λοιπόν τα υπόλοιπα Μ.Μ.Ε. Δεν υπήρχε καμία πρόθεση διακρίσεων από πλευρά μας! Αυτό φάνηκε άλλωστε κι απ' το αποτέλεσμα. Η πόρτα ήταν ανοιχτή για όλους!
Ίσως η ευθύνη να είναι δική μου, που από λεπτότητα και μόνο, δεν ασχολήθηκα με την προβολή της εκδήλωσης.
Τα παθήματα, μαθήματα!
Αν ξαναγίνω νύφη... ξέρω να καμαρώσω!