Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

"Γραμμένα με αίμα" της Γιώτας Στρατή









ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑ

ΓΙΩΤΑ ΣΤΡΑΤΗ

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

"... όλο το κόκκινο στις μέρες μας, είναι αίμα! Γιάννης Ρίτσος"




Δεν συνηθίζω να κάνω κριτική.
Όταν "γράφει" η Γιώτα, εγώ πρέπει να σωπαίνω.
Απ' την πολλή σιωπή όμως, προέκυψε η ανάγκη να μιλήσω.(λόγω χρόνου και μόνο -της Γιώτας, της τα είπα αμέσως!)
Με την Γιώτα δεν έχουμε συναντηθεί ακόμα, νιώθω όμως πως την ξέρω πολύ καλά.
Νιώθω πως την αγαπάω, την θαυμάζω και την καταλαβαίνω αφάνταστα.
Την θεωρώ κάτι παραπάνω από φίλη ή αδελφή. Την θεωρώ πολύ ταλαντούχα, ξέρω ότι είναι πολύ ευαίσθητη, όπως ξέρω κι ότι δίνεται στους φίλους της απλόχερα.
Γι' αυτό λέω πως την καταλαβαίνω απόλυτα.
Γι' αυτό και την συγχωρώ που στη νέα της ποιητική συλλογή που εξέδωσε μόνη της με στερήσεις και με λόγια "γραμμένα με αίμα", συμπεριέλαβε και ύλη απ' το μπλογκ της, σχόλια, λόγια και θέματα άσχετα με τις τότε δύσκολες στιγμές της.
Ξέρω ότι το έκανε για να ευχαριστήσει τους φίλους της κι ας της στέρησε αυτό την ευκαιρία να δουν το φως του ήλιου και άλλα ποιήματά της που έχει τρυπωμένα στα συρτάρια της.
Εγώ από πλευρά μου θέλω να την ευχαριστήσω που με τίμησε με το ποίημα της μάννας, να την συγχαρώ και αν και είναι μεγαλύτερή μου, αν και κατέχει πολύ καλά από βιβλία, θα της πρότεινα να μην το ξανακάνει!
Στα υπόλοιπα βιβλία της που εύχομαι να είναι πολλά και μάλιστα από Εκδοτικό Οίκο, γιατί το αξίζει, να μην μας ξαναβγάλει απ' την ροή των λέξεων και των εικόνων που φέρνουν στην σκέψη μας τα ποιήματά της!
Κι επειδή την θεωρώ φίλη που δεν θα με παρεξηγήσει, (της τα έχω πει και προφορικά εδώ και καιρό) θα της έλεγα και δημόσια, να μην ξοδεύει τον πολύτιμο χρόνο της στα μπλογκ, γιατί αδικεί η ίδια τον εαυτό της, όταν εξηγεί πόσο άνισσα και άδικα είναι την σημερινή εποχή τα πράγματα στον χώρο του βιβλίου και γενικά.

Ζήσε, Γιώτα μου, γράφε και απλά: αγάπα μας! Όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους, όπως και η δικαίωση για ότι η καρδιά και ο νους σου, "έγραψε"!
Να είναι γερός ο Δημήτρης σου και να χαίρεστε την οικογένειά σας!

Το μπλογκ της Γιώτας είναι εδώ: