Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

Βρεμμένα κι άβρεχα...

Δεν προλαβαίνω, όσο και να θέλω, να ολοκληρώσω απόψε την ύλη μου!
Μια και αναφέρθηκα στα βρεμμένα της θάλασσας, να γράψω τώρα, πως:
βράχηκαν τα:
"Γραμμένα με αίμα", ποιήματα της Γιώτας Στρατή
"Το γράμμα που λείπει" της Ελένης Γκίκα
και άλλα δικά μου...

Στην εκδήλωση ακούστηκαν ποιήματα της Γιώτας Στρατή, της Ελένης Γκίκα, της Κικής Δημουλά κ.λ.π.
Για κάποια έχω αποδείξεις. Δεν είναι εκεί, το θέμα!

Στο "τραπέζι" υπήρχαν κι ότι βιβλία έχω με ποιήματα, όπως η Ανθολογία, Η βιογραφία του Ρίτσου, της Αγγελικής Κώττη, εκτυπώσεις απ' το ίντερνετ, το Φεις μπουκ, κ.λ.π.

Όλοι οι ποιητές, χωρίς διακρίσεις, είχαν τη θέση τους εκεί!

Η βραδιά "γεννούσε" συζητήσεις και ανάλογα πορευτήκαμε.
Αν τα διαβάζαμε όλα, ίσως ήμασταν ακόμα εκεί, για πολύ καιρό!

Φυσικά και δεν τελείωσε το αφιέρωμά μου στην βραδιά!
Μόνο που πήγε ξημέρωμα Τρίτης...