Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται. Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας. Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε. Κι ακούμπησε την καρδιά μας.
Στο παλιό στο σπίτι στο χωριό, είχε η μάννα και μπλε φούσκες που τύλιγαν τις κορομηλιές, ακόμα και πλάκες απ' την σκεπή, όπως και πολλών ειδών κολοκύθες. Τώρα, δεν έχω, γι' αυτό τις έκλεψα απ' την γλαρένια μου, για να καλύψω τα κενά μου...
