Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

Τα βιβλία ταξιδεύουν

Σε παλιότερα μπλογκ μου είχα μιλήσει κάποια στιγμή για τα βιβλία που ταξιδεύουν μόνα τους.
Δηλαδή, αφήνει ένας ένα βιβλίο σε ένα παγκάκι, συνοδεύεται από ένα σημείωμα ότι μπορεί να το πάρει να το διαβάσει, αλλά να το αφήσει πάλι ελεύθερο, σε κάποιο άλλο σημείο, για να συνεχίσει το ταξίδι του.
Αν αυτή η αλυσίδα συνεχιστεί σωστά, τότε αυτό το συγκεκριμένο βιβλίο γράφει την δική του ιστορία, ταξιδεύοντας πολύ μακριά.
Εκείνη την εποχή που το είχα μάθει, είχα ενθουσιαστεί πολύ με την ιδέα, αλλά η άγνοιά μου με τα Αγγλικά και τα Φόρουμ, δεν με βοήθησε να ενταχθώ κι εγώ σ' αυτή την ομάδα.
Ακόμα μ' αρέσει αυτή η ιδέα, αλλά επειδή έχω χάσει πολλά βιβλία δίνοντάς τα δανειστικά από χέρι σε χέρι, πολύ φοβάμαι πως μ' αυτόν τον τρόπο δεν κάνουν όλα τα βιβλία μακρινά ταξίδια, όπως είναι και το όνειρο της ομάδας.
Με αφορμή την εκδήλωση "Τα γραπτά μένουν" στα χνάρια, γνώρισα ένα μέλος της ομάδας αυτής (μπουκ κρόσινγ - που αν το γράψω Αγγλικά θα το κάνει Κινέζικο - δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό το πρόβλημα εδώ - ούτε νούμερα δέχεται!), τον Σαλάτα Χρήστο απ' τον Πτελεό, ο οποίος είναι πολύ ενθουσιασμένος μ' αυτό το πρωτότυπο "σπορ"!
Μου έστειλε λοιπόν τα παρακάτω λινγκ, να πάρω μια ιδέα, για τις δράσεις που γίνονται και στον Βόλο και πριν καν προλάβω να ενημερωθώ εγώ, σα μαρτυριάρα που είμαι, το λέω πρώτα σε σας:

http://www.bookcrossing.com/forum/೨೮
http://spirogyrismata.blogspot.com/

Δείτε, ενημερωθείτε κι εσείς και μετά τα ξαναλέμε!