Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010

Της "φτώχειας"...

"Σιωπούν" τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ...

Όταν "σωπαίνουν" και οι Εκδοτικοί οίκοι, μεγάλη η "ΦΤΩΧΕΙΑ"...

Έντυπη Έκδοση

Θ' ακολουθήσουν κι άλλοι;

Εκατό εργαζόμενοι στα «Ελληνικά Γράμματα» βρίσκονται αυτή τη στιγμή στον δρόμο.

Εδώ και μία εβδομάδα έχει μπει λουκέτο στην πόρτα του ιστορικού εκδοτικού οίκου. Ετσι, συγγραφείς, μεταφραστές, επιμελητές και τυπογράφοι πρέπει να αναζητήσουν στη «ζούγκλα» της εργασίας ένα αμφίβολο και αβέβαιο μεροκάματο, με τα φτερά της διαπραγμάτευσης χαμηλωμένα. Η συνέλευση των εργαζομένων αποφάσισε ομόφωνα να μη συναινέσουν στο κλείσιμο της εταιρείας, καταγγέλλοντας ότι «ανοίγει ο δρόμος για αντίστοιχες αντεργατικές μεθοδεύσεις σ' όλο τον κόσμο του βιβλίου και του πολιτισμού γενικότερα».

Φαίνεται ότι η οικονομική κρίση χτυπάει τους αδύνατους κρίκους της αγοράς, και ένας από αυτούς είναι και ο χώρος του βιβλίου. Καθόλου τυχαία, αφού όλοι μας ζούμε σε μια κοινωνία η οποία αρέσκεται στην κατανάλωση αγαθών που χτυπάνε στο μάτι (κινητά, τηλεοράσεις, ακριβά αυτοκίνητα, παράνομες βίλες κ.ά.) και γεμίζουν το στομάχι (ταβέρνες, κι άλλες ταβέρνες). Το βιβλίο, αν εξαιρέσουμε τα χρηστικά εγχειρίδια, τα πανεπιστημιακά βοηθήματα και τους τίτλους για παιδιά και εφήβους, απευθύνεται σε μια αυτάρεσκη άτυπη ελίτ, η οποία φτάνει μόλις τους 4.000 αναγνώστες!

Τώρα, λοιπόν, που τα υπουργεία έκλεισαν τις στρόφιγγες της χρηματοδότησης προς τους εκδοτικούς οίκους, δεν υφίσταται πλέον το κρατικό χρήμα, πάνω στο οποίο στήριζαν την επιβίωσή τους. Τα τραπεζικά δάνεια εύκολα τα παίρνεις, μα δύσκολα τα αποπληρώνεις. Αυτό που φοβόμαστε, από εδώ και πέρα, είναι μήπως το κανόνι που βάρεσαν τα «Ελληνικά Γράμματα» δείχνει το τι περιμένει κι άλλους εκδοτικούς οίκους. Πόσο μάλλον που οι υπόλοιποι δεν έχουν τη στήριξη ενός μεγάλου δημοσιογραφικού οργανισμού. Λέτε να ζήσουμε το πρώτο μεγάλο εκδοτικό «κραχ» τής, μετά το 1974, εποχής;