Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

...της Ελληνικής γλώσσης

Με αφορμή ένα σχόλιο του Σπύρου, επισκέφθηκα ένα πολύ ωραίο μπλογκ, που μιλάει για την Ελληνική γλώσσα και όχι μόνο. Είναι μια Καρυάτιδα που "μιλάει"!

Έκλεψα και κάτι (απ' τα σχόλια) γιατί το έψαχνα χρόνια. Παιδευόμουνα να θυμηθώ όλες τις λέξεις που δασείνονται, αλλά, δεν τα κατάφερνα!

IonnKorr είπε... @Δήμητρα

Το να μιλάς με την Κάρυ για εθνικοχριστιανικά θέματα είναι σαν να μιλάς με μάρμαρο.
Είμαι σίγουρος ότι αν μίλαγες με μια πραγματική Καρυάτιδα της Ακρόπολης θα είχες την αίσθηση ότι είναι περισσότερο συνεννοήσιμη.

--------------------
@ Κάρυ
Σημασία έχουν η ψιλή, η δασεία, η περισπωμένη, η οξεία και η βαρεία.
Άμα μια γλώσσα δεν έχει τέτοια σημεία (όπως οι Λατινικές γλώσσες) βράστην και πέτα την.

Αναπολώ τους όμορφους καιρούς που οι μαθητές μάθαιναν παπαγαλία τις δασυνόμενες λέξεις και αναρριγώ από εθνική υπερηφάνεια.

ἁβρός, ἅγιος, ἁγνός, Ἅδης, ἁδρός, αἷμα, Αἷμος, αἵρεση, ἁλάτι, Ἁλιάκμονας, ἁλιεία, Ἁλικαρνασσός, ἁλίπαστο, ἅλμα, Ἁλόννησος, ἁλυκή, ἁλυσίδα, ἁλώνι, ἅλωση, ἅμα, ἁμάξι, ἁμαρτάνω, ἅμιλλα, ἁπαλός, ἁπλός, ἅρμα (= τὸ ὄχημα, ἐνῶ ἄρμα = τὸ ὅπλο), ἅρμη, ἁρμόζω, ἁρπάζω, ἁφή, ἁψίδα, ἁψίθυμος, ἁψίκορος, ἁψύς.

Ε
ἑαυτός, ἕβδομος, Ἑβραῖος, Ἕβρος, ἑδώλιο, ἕδρα, εἵλωτας, εἱρμός, Ἑκάβη, Ἕκτορας, Ἑλένη, ἕλικας, Ἑλικώνας, ἕλκος, ἑλκύω, Ἕλλη, Ἕλληνας, Ἑλλάδα, ἕλος, ἑνώνω, ἑξῆς, ἕρμαιο, ἑρμηνέυω, Ἑρμῆς, Ἑρμιόνη, ἑρπετό, ἕρπω, ἑσπερινός, ἑστία, ἑστιατόριο, ἑταιρεία, ἕτοιμος, εὑρετήριο.

Η
ἥβη, ἡγεμόνας, ἡγούμενος, ἡδονή, ἡλικία, ἥλιος, ἡμέρα, ἥμερος, ἥμισυ, ἡνίοχος, ἥπατα, Ἥρα, Ἡρακλῆς, Ἡρόδοτος, ἥρωας, Ἡσίοδος, ἥσυχος, ἥττα, Ἥφαιστος.

Ι
ἱδρύω, ἱδρώτας, ἱερός, Ἱερουσαλήμ, ἱκανός, ἱκετεύω, ἱλαρός, ἱμάτιο, ἵππος, Ἱπποκράτης, ἱστορία, ἱστός.

Ο
ὁδηγός, ὁδός, ὅλμος, ὁλόκληρος, ὅλος, ὁμάδα, ὁμαλός, ὅμηρος, Ὅμηρος, ὁμιλία, ὅμιλος, ὁμίχλη, ὁμοῦ, ὅμοιος, ὅμως, ὁπλή, ὅπλο, ὅποιος, ὁποῖος, ὅποτε, ὅπου, ὅπως, ὅραση, ὁρίζω, ὅριο, ὅρκος, ὅρμος, ὅρμῶ, ὅρος (ὁ), ὅσιος, ὅσος, ὅταν, ὅτι, ὅ,τι.

Υ
[ὅλες οἱ λέξεις ποὺ ἀρχίζουν ἀπὸ υ μὲ πνεῦμα], υἱός.

Ω
ὥρα, ὡραῖος, ὥριμος, ὡς, ὥς.

Επίσης αναπολώ τα όμορφα μαθήματα των Θρησκευτικών με την αναλυτική περιγραφή των ιερατικών αμφίων:

Στιχάριο,
Οράριο,
Επιτραχήλιο,
Ιερατική Ζώνη,
Φαιλόνιο,
Μικρό και Μεγάλο Ωμοφόριο, Ποιμαντορική Ράβδος
Αρχιερατικό Εγκόλπιο,
Επιμανίκια
Επιτραχήλιο,
επιγονάτιο
Σάκκος,
Μίτρα
Μανδύας,