Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Φίλοι κι εχθροί μου, τα σημεία στίξεως!

Μου το έστειλε ο Στράτος, κι επειδή, μάλλον είναι η μέρα του, ή καλύτερα η βραδιά του, το δημοσιεύω!
Εγώ με τα σημεία στίξεως δεν τα πήγα ποτέ μου καλά (τι κι αν έχω διαβάσει τόσες φορές τους κανόνες;) μια ζωή θα μαλώνω μ' αυτά! Ειδικά με τα κόμματα και τα θαυμαστικά!

Το έχω ρίξει στην ψυχολογία και για λόγους ανάγκης, με δικαιολογώ. Είμαι πολύ συναισθηματικός και αυθόρμητος τύπος, τα σημεία στίξεως εκφράζουν έντονα την κάθε στιγμή μου, οι στιγμές μου όμως δεν είναι σταθερές, όπως και η ψυχολογία μου (το βρίσκω φυσικό αφού η ζωή μου έχει αλλάξει τα φώτα... ) και γι' αυτό κάθε φορά και τα σημεία στίξεως αλλάζουν. Συνήθως αποφεύγω να διορθώνω κείμενά μου, γιατί νοιώθω πως παραποίησα την αλήθεια κάποιας σημαντικής στιγμής της ζωής μου (τώρα θα μου πείτε, και ποια στιγμή δεν είναι σημαντική;) και αυτό δεν μ' αρέσει καθόλου!

Πάμε στο ανέκδοτο του Στράτου, γιατί αν μιλήσω κι άλλο για μένα, έτσι βιαστικά, θα βγουν πολλά ανέκδοτα!

Η χρησιμότητα των σημείων στίξης

Στο πλαίσιο ενός κοινωνικού πειράματος σε μια ομάδα 50 ανθρώπων (μισοί- μισοί, άνδρες και γυναίκες) δόθηκε ένα κείμενο και η επιλογή να βάλουν σ' αυτό το κείμενο ένα κόμμα.

Το κείμενο ήταν:

«Αν ο άνδρας ήξερε πραγματικά την αξία που έχει η γυναίκα θα πήγαινε στα τέσσερα».

Όλες οι γυναίκες βάλανε το κόμμα μετά από τη λέξη «γυναίκα», όλοι οι άνδρες βάλανε το κόμμα μετά τη λέξη «έχει».


--
Stratos Doukakis

Blog: http://mithymnaios.blogspot.com

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, Στράτο! Παραγγελιά να το είχα κάνει!...