Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

ΑΓΑΝΤΑ και "ΕΥΓΕ!"

Είναι κρίμα που δεν τα κατέγραψα όλα όσα ειπώθηκαν στην εκδήλωση για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Έκανα "οικονομία" την μπαταρία μου για να φτάσει και αδίκησα στιγμές.
Ελπίζω να με συγχωρέσουν οι συντελεστές της εκδήλωσης, ειδικά ο κύριος Βασίλης Αναγνωστόπουλος! Με φόβισε ο χρόνος που μίλησε ο κύριος Κώστας Λιάπης, και μετά έκανα "κράτει".

...Και δεν κατέγραψα και το "Αγάντα!" που είπε στην αρχή! "Για τις δύσκολες στιγμές που περνάμε, γενικά", είπε ο κύριος Λιάπης, "θα σας πω μια λέξη που λέμε στα μέρη μας!...

Στο τέλος που χαιρετήθηκαμε του είπα: "Ξέρετε πώς το λένε το κυκλάμινο, τώρα; ΑΓΑΝΤΑ!"
Γέλασε!

Στον κύριο Βασίλη Αναγνωστόπουλο είπα πως θα ήθελα να είμαι μαθήτριά του, αλλά είναι πολύ αργά. Τα έλεγε πολύ ωραία και πολύ κατανοητά.

Τον κύριο Γιώργο Φουντούλη τον ρώτησα αν μπορεί να μάθει κάποιος κιθάρα στα πενήντα του! "Βεβαίως!" μου είπε, αλλά εγώ ξέρω καλά πως ανήκει σε μια άλλη ζωή!

Στην κυρία Μαρία Γαλανού είπα πως είναι πολύ ζεστή αυτή η αίθουσα, μαζί με τα "Θερμά Συγχαρητήρια" που είπα σε όλους, φυσικά!

Στην Αμαλία Γκιζά και στον Βασίλη Μητσάκη, δεν είπα τίποτα ακόμα! Δεν έχω λόγια! Μόνο σφιχτή αγκαλιά κι αυτή με τρόπο, καθότι διαρκείας γριπιασμένη! (Μόλις συνέρχομαι, κρυώνω πάλι. Δεν με πάει με τίποτα αυτός ο χειμώνας.)

Με συγκλόνησε το πάθος τους!Τι άλλο;



Όλα τα βιντεάκια της πρώτης εκδήλωσης (γιατί έχουμε κι άλλες) είναι εδώ: