Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Σάββατο, 22 Μαΐου 2010

Στιγμές

Υπάρχει ένα σοφό που λέει κάτι περίπου μ' αυτό;
Η ψυχή θέλει, μα το κορμί υστερεί;
Δηλώνω, τέζα. Απ' τις εννιά το πρωί κάθισα τώρα στην καρέκλα και βλέπω πως... νο κότσια...
Ευτυχώς μεσολαβεί διήμερο και θα πάρω δυνάμεις, πάλι!

Ακούω από χθες (προχθές) έναν ήχο παράξενο. Προσπαθώ να τον εντωπίσω από που ακριβώς έρχεται και τι είναι. Δεν μπορώ να καταλάβω.
Αν ήταν γατάκι ή σκυλάκι, μ' αυτό το κρύο και την βροχή, θα είχε πεθάνει.
Δεν μπορεί να είναι πουλί.
Ο άντρας μου λέει πως μπορεί να είναι μικρή κουκουβάγια ή φίδι.
Εγώ το αποκλείω, γιατί η κουκουβάγια έχει άλλη φωνή.
Φίδι δεν έχω ξανακούσει.
Τι να είναι και ... (άστο!)

Σήμερα:
Να θυμάμαι λαχτάρα ξάδελφου και πόρτας ανοιχτής...
Την σύμπτωση και το τυχαίο...
Χθες, το πουλί στο καλώδιο...
Το άλλο, κάτω...

Και δυο τραγούδια της Τζένης Βάνου.
Κι άλλα δυο και την σιντιέρα!

Συμπέρασμα:

Μάλλον πρέπει ν' αρχίσω να κρατάω πάλι σημειώσεις!