Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

Σε παρακαλώ, σήκω και φύγε!

Ώρα λέω στον εαυτό μου: "Κατερίνα, σήκω και φύγε απ' τον υπολογιστή. θα ξυπνήσεις νωρίς αύριο", μα τίποτα! Εδώ είμαι ακόμα!
Μετά θυμήθηκα αυτό το τραγούδι και χαμογέλασα...



Θα σας πω την ιστορία, εν συντομία:
Έρχεται ένας πελάτης και πίνει καμιά μπυρίτσα, έχει τον καημό του ο άνθρωπος, αλλά ήρθε κοντά στο κλείσιμο.
Εγώ στον νεροχύτη, ως συνήθως, ειδικά πριν φύγω!
Έλεγε λοιπόν στο ραδιάκι μου η Τζένη Βάνου, "σήκω και φύγε, σήκω και φύγε" μια δυο τρεις, πέντε, αμάν είπα, θα μου διώξει τον πελάτη πριν την ώρα του!
Δεν μ' έπαιρνε και να τ' αλλάξω! Είχα και σαπουνάδες στα χέρια! Στο μόνο που ήλπιζα ήταν να μην ακούγεται στο τραπέζι του.
Ε, τελικά, έφυγε ο άνθρωπος, πριν τελειώσει το τραγούδι και εγώ σχόλασα νωρίς!
Φιλιά σας, καλά να περάσετε αύριο!
Τώρα, ΕΦΥΓΑ!

Καλά!Με το "πριν μου πάρεις το μυαλό", δεν είχα πρόβλημα! Το δικό μου το μυαλό, έτσι κι αλλιώς, φευγάτο είναι, αλλά όχι με τα ερωτικά!