Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

Με αγάπη στον Κωνσταντίνο

Κωνσταντίνε, ο Γιάννης Τσίγκρας κι εγώ σου στέλνουμε Άγγελο να σε προσέχει!...

Η παρέα μας σ' αγαπάει! Να μην το ξεχάσεις, ΠΟΤΕ!

ΔΕΗΣΗ

«Κύριε, δώσε μου τον Άγγελό μου πίσω.
Στους αυχμηρούς καιρούς μας
Χρειάζομαι
Το βαμμένο στην ευλογία σου
Δάκτυλό του
Τους φρυγμένους μου κροτάφους να αγγίσει.
Στείλτον μου, Κύριε.
Πέταξε μια μέρα μακριά μου
Όπως τα πουλιά
Όταν ακούσουν
Ένα κρυμμένο στις φυλλωσιές πυροβόλο.
Τον τρόμαξε ο βούρκος μου
Οι άδειες νυχτερινές κραυγές μου.
Αλλά και στο φως της μέρας
Σίγουρα
Σκέπαζε τα μάτια
Να μη βλέπει τον πηλό μου να σκουριάζει,
Να μη μετράει τα σκωληκόβρωτα
Της ψυχής μου έλκη.
Μη μου στερήσεις, Κύριε, το φως του …
Είναι κατασκότεινο τούτο το δάσος

(του Κωνσταντίνου Μπελμέζου που μου ζήτησε κάτι παρόμοιο)