Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

Στιγμές

Στο τασάκι ήταν αναμμένα δυο τσιγάρα.
Κι ένα στο χέρι.
Έχει ξανασυμβεί.
"Πειράζει;" που λέει και ο Κωνσταντίνος.

Κωνσταντίνε μου, ξέρω σήμερα σε στεναχώρεσα. Έπρεπε όμως. Κάποιος έπρεπε να το κάνει.
Στη ζωή δεν πρέπει να παραδίνεσαι.
Να σκοντάφτεις, να πέφτεις, μα μόνος σου πρέπει να βρίσκεις τη δύναμη να σηκωθείς.
Αν περιμένεις να σε σηκώσουν οι άλλοι, το έχασες το παιχνίδι!
Δικό σου το χρέος, απέναντι στον εαυτό σου.

Ας είμαι η "αναδυομένη" σου που δεν θέλεις να ξαναδείς, αρκεί να σταθείς εσύ στα πόδια σου!

Οι πραγματικοί φίλοι μερικές φορές μας πονάνε, γιατί και οι ίδιοι πονάνε για μας.

Σου εύχομαι τα καλύτερα, γιατί το αξίζεις!

Τριγύριζες κι εσύ στο μυαλό μου σήμερα, μαζί με όλα τα άλλα.
Μου έπεσε βαριά η Τετάρτη.
Ακόμα να χωνέψω.