Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

''Η ταπείνωση σε δόσεις''

Του Χρήστου Βλαχογιάννη

Μέσα στις σκόρπιες σκέψεις μου για τη χαμένη μου ταυτότητα, υπάρχουν φορές που ξέρω γιατί γεννήθηκα Έλληνας. Που νιώθω ότι κουβαλάμε όλα αυτά τα γονίδια των αρχαίων προγόνων μας. Και που η κουβέντα ενός και μόνο ανθρώπου, μπορεί να με κάνει ν' αναζητήσω τη χαμένη μου ελπίδα.

Ο λόγος που σας τα γράφω όλα αυτά, δεν είναι άλλος, από την συνέντευξη της Ιωάννας Καρυστιάνη στην σαββατιάτικη «Ελευθεροτυπία». Πως ένας άνθρωπος κατάφερε μέσα σε τόσες λίγες λέξεις να πει τόσα πολλά για την πολιτική μας γύμνια και να μας δώσει κουράγιο για τη συνέχεια. Χωρίς ο λόγος της (κατ' εμέ) να είναι ευχολόγιο.

«Δεν είμαι πολιτικός ή οικονομολόγος, οπότε μπορώ να πω μόνον ό,τι μου αναλογεί. Πως δεν βλέπω λύπη ή ντροπή στα μάτια των πολιτικών μας, μόνο ζόρι για την πολιτική τους τύχη. Πως μας φόρτωσαν τα δικά τους «Σακιά». Αποποιούνται τη διαφθορά τους χρεώνοντας ως διεφθαρμένους συλλήβδην τους Έλληνες και ζητώντας τους καπάκι να πληρώσουν το μαύρο πολιτικό χρήμα και το κόστος της δικής τους υποταγής σε συμφέροντα. Πως προκαλεί η ανανδρία τους να εξισώνουν τις δικές τους τεράστιες ευθύνες με αυτές των πολιτών, μαζί και των χιλιάδων νέων που δεν πρόλαβαν να φτιάξουν το παραμικρό, μαζί και των χιλιάδων μεγάλων και γερόντων που βολοδέρνουν μεταξύ ανεργίας και πενιχρής σύνταξης», είπε η Ιωάννα Καρυστιάνη σε ερώτηση σχετικά με το αν η Ελλάδα θ' ανασηκώσει το ανάστημα που της απέμεινε για να αντιμετωπίσει την κρίση, ενώ πίσω από τις λέξεις που θ' ακολουθήσουν κρύβεται η μεγαλύτερη αλήθεια.

«Μας βάζουν σεκιουριτάδες των τραπεζών και των κομματικών αξιωματούχων. Αν ανοίξουμε τους "άκοπους" τόμους και τους διαβάσουμε, αν στρέψουμε επιτέλους το βλέμμα στα παιδιά μας και φανταστούμε τι ζωή τα περιμένει, θα βρούμε το κουράγιο να αντέξουμε και τους τρόπους να αγωνιστούμε για χάρη τους».

Αφουγκραστείτε προσεκτικά κάθε της κουβέντα. Δεν περισσεύουν λέξεις δίχως νόημα. Κι όταν ερωτάτε για το αν η Ευρώπη κατρακυλάει προς έναν υφέρποντα φασισμό που θα οδηγήσει μόνο σε οικονομικό πόλεμο, η απάντησή της αφυπνίζει.

«Η ταπείνωση σε δόσεις, ο φόβος σε δόσεις, ο φασισμός σε δόσεις. Εκρηκτικός ο λογαριασμός. Η ιστορία κρατάει στα λογιστικά της βιβλία πολλές ζημίες και χρεοκοπίες της ανθρωπότητας. Να μην αφεθούμε σε επαναλήψεις».