Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑ - ΓΙΩΤΑ ΣΤΡΑΤΗ




ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑ - ΓΙΩΤΑ ΣΤΡΑΤΗ

Εκδόσεις Δ.Θ.Ε.Λ. 2010

Νέα Υόρκη

Ο Ποιητής, θα πεθάνει,
από μαρασμό,
όπως τ' αηδόνι... σελ.8

Γιώτα μου, αγαπημένη, δεν βρήκα αηδόνια στον δρόμο, βρήκα όμως... παγώνια!
Απόψε, αν είχα κότσια (αντοχής, γιατί απ' τ' άλλα έχω),θα δακτυλογραφούσα το ποίημά σου ΤΡΙΛΙΕΣ που μιλάει για αναμνήσεις.
Δεν πειράζει. Άλλη στιγμή.

Σου χαρίζω "τις αναμνήσεις", γιατί το άκουσα πολλές φορές στη διαδρομή και μου έμεινε. Είναι ένα πολύ ωραίο τραγούδι!Τώρα, κάτι λέει για χωρισμούς, άσχετον! Θα το ξανακάνω με άλλο τραγούδι. Διάλεξε ποιο θέλεις.

Φιλάκια! Υπομονή, θα περάσει η μπόρα!



Υγ. 1 Δεκέμβρη
Οι εικόνες προστέθηκαν τώρα.




ΤΡΙΛΙΕΣ

Με το Νοτιά, με το Βοριά, σμίγουν οι αναμνήσεις।

Ρίγη σκορπούν, οδυνηρό θάνατο στις αισθήσεις...

κι ενώ αναδιπλώνονται θύμησες κοιμισμένες

-ίδιοι ανεμοστρόβιλοι, μαινάδες μεθυσμένες-

μάγισσες ξέφρενου χορού στου λήθαργου την ώρα,

φριχτά φαντάσματα του νου στης ενοχής τη χώρα,

ως τιμωροί αμείλικτοι προτού να ξημερώσει...

το χέρ΄απλώνεται δειλά, ζεστό κορμί να νιώσει...

Αυτή η κρυφή Οδύσσεια π΄ασφυκτικά πληγώνει

γίνεται βρόγχος στης αυγής το λυπημένο αηδόνι

που η φωνή της μοναξιάς σ΄ουράνια ταξιδεύει,

αμέριμνο για ποιάς καρδιάς τις τρίλιες συνοδεύει...

Κι είν΄ο Βοριάς αδίσταχτος και ο Νοτιάς μαχαίρι

σαν έμειν΄ασυντρόφευτο το απλωμένο χέρι...

Ανανέωση ανάρτησης: Σάββατο 4 Δεκεμβρίου, με αφορμή την "Ευχαριστήρια" ανάρτηση της Γιώτας!