Όλα της Γιώτας, αλλά ο χιονάνθρωπος δικός μου!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ΓΙΩΤΑ!
ΕΛΗΦΘΗ!
Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου