Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.Κι ακούμπησε την καρδιά μας.