Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Κράτησα τη ζωή μου...



Κράτησα τη ζωή μου...

2 σχόλια:

  1. ...Μ' ένα "συγχώριο"
    για κεινους που έφυγαν...σκοτάδι στη ψυχή...
    'Ομως,
    για κείνους που είναι πίσω,
    δικούς φίλους ενοικιαστές εργαζόμενους...
    βαρύ το πρόσωπο της ημέρας...
    βαρύτερο εκείνο της νύχτας...

    Μόνο στ' αγαπημένα πρόσωπα θα βρεθεί η συμπαράσταση, η κατανόηση, το μοίρασμα στ' ασήκωτο "αχ και βαχ"...
    Άλλωστε, ποιος γνωρίζει το αύριο;
    Τουλάχιστον, ας σηκώνουμε το κεφάλι ψηλά για μια δυνατότερη ανάσα.
    Να είστε καλά, Κατερίνα μου,
    οι μέρες των παθών κάνουν ψυχή και καρδιά να λειώνει...

    πάντα με τη σκέψη μου,
    Υιώτα
    ΝΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι από δω, αγάπη και σκέψη, Γιώτα μου!
    Σου έχω και έναν ηλιάκο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Άφησαν τα χνάρια τους...