Δυο λόγια

Έχασα για λίγο την σειρά μου απ' τα χνάρια.
Είναι που πίσω απ' αυτά τα κουμπάκια υπάρχει άνθρωπος και η ζωή τρέχει...
Συγγνώμη!
Ξέρω ότι κάποιοι παρακουλουθείτε σταθερά και σας "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!"
Σιωπηλά κι αθόρυβα...
Κάτι σας δίνω, κάτι μου δίνετε...
Έτσι πάει.
Μόνος του δεν ζει, κανείς!

Επανέρχομαι, δίνοντας προτεραιότητα στα επείγοντα, γιατί η ώρα περνάει και δεν με παίρνει να τα κάνω όλα όπως εγώ τα θέλω.