Πες πως ήμουνα εκεί, κορίτσι μου!
Φύλακας Άγγελος, κοντά σου!
Άκουσα το χειροκρότημα...
Εκεί είμαι, καρδιά μου!
Θα 'ρθει κάποτε η μέρα που θα είμαι σταθερά και πάντα δίπλα σου!
...να τσακίζω τα χέρια μου...
και να σε καμαρώνω όρθια... έτσι όπως σου είχα τάξει!
Και να κλαίω, να κλαίω, με μάτια και καρδιά, όπως απόψε!
Πάντα απούσα, μα πάντα δίπλα σου, παιδί μου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Άφησαν τα χνάρια τους...