"ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ" την δασκάλα ΖΩΗ ΤΑΚΤΙΚΟΥ!
Είχα δέκα τουλάχιστον χρόνια να την δω! Ούτε με γνώρισε, ούτε την γνώρισα!
"Ποια κυρία είστε;"
"Η Ζωή Τακτικού!"
Τι να πω; Αγαπημένη, χαμένη, μα τόσο τρανή εκτίμηση η μία για την άλλη!
Είπε και κάτι λόγια! Ν' ανοίξει η γη να με καταπιεί!
Η Ζωήτσα είναι ποιήτρια, συγγραφέας, μόνο για φίλους και ανάμεσά τους είμαι κι εγώ!
Μεγάλη η τιμή και η έκπληξη! Της τηλεφώνησα, μου είπε ότι δεν μπορούσε να έρθει, ότι θα περνούσε άλλη μέρα και ήρθε με κάτι γραφούμενα....!
Τι να λέω; Τι να πω τέτοια ώρα, κι αύριο δουλεύω;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Άφησαν τα χνάρια τους...