Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

Σοκαρισμένη

... Δεν είμαι καλά.
θα μπορούσα να είμαι και χειρότερα, αλλά και καλύτερα.
Η ελπίδα -για ότι έμαθα απόψε- με κρατάει στη μέση.
Άλλαξα...
Δεν μ' αναγνωρίζω.
Ίσως γιατί δέχτηκα την εξέλιξη της ζωής.
Κανένας δε ζει αιώνια και τα προβλήματα είναι για όλους.
Εμείς έχουμε ιερό καθήκον να προσπαθούμε για το καλύτερο.
Από κει και πέρα, τον λόγο έχει ο Μεγάλος συγγραφέας.

Δε θ' αφήσω να με πάρει από κάτω, καμιά κακιά είδηση.
Το πρόγραμμα απόψε είχε άδειασμα των φωτογραφιών μου.
Αυτό θα κάνω.
Δεν θα τ' αφήσω για αύριο, γιατί πάντα το αύριο είναι υπόσχεση χωρίς σίγουρο αντίκρισμα, όσο εξαρτάται από μας και την ψυχολογία μας.
Απόψε είμαι έτσι, αύριο μπορεί να είμαι αλλιώς...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Άφησαν τα χνάρια τους...