Νεύρα τσατάλια!

Ζω, λέει στον εικοστό πρώτο αιώνα. Όλα, λέει, αυτόματα. Τεχνολογία γαρ.
Μόνο η ΔΕΥΑΜΒ πάει πίσω. Έγινε μια βλάβη στην γειτονιά μου και την νύχτα δεν μπορούν να δουλέψουν, λες και χάθηκαν οι προβολείς!
Αύριο το μεσημέρι, λέει!
Έτσι, τρέχαμε να βρούμε φιλικό σπίτι να κάνουμε μπάνιο, να κουβαλήσουμε νερό, για τ' απαραίτητα. Την καθαριότητά μας, κυρίως.
Πόσο να κουβαλήσεις;
Σήμερα είπα το νερό, νεράκι, όχι γιατί μας λείπει, όχι γιατί είναι απαραίτητο και πρέπει να κάνουμε οικονομία, αλλά επειδή ήταν Κυριακή και νύχτα... κ.λ.π. κ.λ.π.
Δημόσιοι υπάλληλοι, γαρ. Κυριακή κάθονται.
Τώρα αν εμείς το παίζουμε επιχειρηματίες και δουλεύαμε και ιδρώσαμε, δικό μας το πρόβλημα.
Γι' αυτό και τρέχαμε να το λύσουμε.
Μπορούσαμε όμως να τρέξουμε. Άλλοι γείτονες, γερόντια, άρρωστοι, οικογένειες με μωρά, δεν ξέρω τι έκαναν.
Μη σου τύχει να πνίγεσαι, να λες και δεν έχεις εμφιαλωμένο.
Ντροπής πράγματα, κύριοι!
Ελπίζω να μη μας βρει χωρίς νερό η Δευτέρα απόγευμα...