Κυριακή 27 Ιουνίου 2010

Ο "καθυστερημένος" ποιητής Κωνσταντίνος Μπελμέζος



Τον Κωνσταντίνο Μπελμέζο τον γνώρισα τελευταία.
Ήρθε μια μέρα τυχαία στο μαγαζί, μου είπε ότι του αρέσει η αύρα μου και από τότε έχουμε γίνει φίλοι.
Δεν μπόρεσε να έρθει στην εκδήλωση το Σάββατο κι έτσι του πρότεινα να απαγγείλει τώρα, έστω και "καθυστερημένα" τα ποιήματά του!
Το δέχτηκε και του άρεσε αυτό το: "καθυστερημένος", γιατί μόνο ο Κωνσταντίνος είναι τόσο "φευγάτος", ώστε να δίνει άλλη διάσταση στη λέξη!
Απολαύστε τον!

2 σχόλια:

  1. ...είχες δεν είχες...
    τον ¨στρίμωξες¨ τον ποιητή, σε χρόνο... παράταιρο..., ν απαγγείλει ευαισθησίες που μαυρίζουν τη καρδιά κι αναζητούν το φως ...
    Με φόντο τον τοίχο με την ανθοφορία της χαρούμενης τέχνης των Χναριών, μοναδική παρουσίαση!
    Να είστε, λοιπόν, πάντα καλά και μ¨ εμπνεύσεις,
    Υιώτα, φίλη από μακρόθεν, μα πιστή,
    ΝΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο Κωνσταντίνος, Γιώτα μου, είναι η αδυναμία μου!
    Δεν τον στρίμωξα! Ήθελε! Άλλωστε, ήταν και είναι τόσο μέσα στα πράγματα, δεν κολλώνει!
    Από εμπνεύσεις, άλλο τίποτα, Γιώτα μου!
    Κότσια μου λείπουν!
    Φιλάκια, πιστή μου φίλη!
    Μη χασομεράς με μένα, ρε Γιώτα!Εγώ ανεβάζω την ύλη μου, γιατί όλο και κάποιοι την περιμένουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Άφησαν τα χνάρια τους...