Της μελανχολίας

Θα 'θελα να ξεκινήσω με τη σειρά, μα ο ελεύθερος νυχτερινός μου χρόνος, με αγχώνει. Γι' αυτό θ' αρχίσω απ' το τέλος.
Κυριακή απογευματάκι πήγα και ξεστόλισα το μαγαζί. Σα ξεβράκωτο μου φάνηκε. Μελανχόλησα. Έφυγα χωρίς να κάνω όλες μου τις δουλειές. Έτσι κι αλλιώς, κι αύριο - πρώτα ο Θεός - θα είμαι εκεί.
Θα 'θελα η κάθε μέρα μου να είναι γιορτή ή προετοιμασία γιορτής.
Κάτι σαν τα Χριστούγεννα...
Δεν το συνεχίζω...
Στίγμα, μόνο:
Πέρασε ένας κύριος... Επέμενε: "Μα, γιατί να έχω κλειστά την Κυριακή!"
Και ο "χωρίς επώνυμο"... Δεν μπόρεσε να έρθει χθες.
Και ο "τρελλός μου"... Περπάτησε ανάποδα την Δημητριάδος.
Και ο Μάκης, ο φίλος μας.

Πάμε τώρα Κατερίνα, κι ότι προλάβουμε απόψε!