Στιγμές

Υπάρχει ένα σοφό που λέει κάτι περίπου μ' αυτό;
Η ψυχή θέλει, μα το κορμί υστερεί;
Δηλώνω, τέζα. Απ' τις εννιά το πρωί κάθισα τώρα στην καρέκλα και βλέπω πως... νο κότσια...
Ευτυχώς μεσολαβεί διήμερο και θα πάρω δυνάμεις, πάλι!

Ακούω από χθες (προχθές) έναν ήχο παράξενο. Προσπαθώ να τον εντωπίσω από που ακριβώς έρχεται και τι είναι. Δεν μπορώ να καταλάβω.
Αν ήταν γατάκι ή σκυλάκι, μ' αυτό το κρύο και την βροχή, θα είχε πεθάνει.
Δεν μπορεί να είναι πουλί.
Ο άντρας μου λέει πως μπορεί να είναι μικρή κουκουβάγια ή φίδι.
Εγώ το αποκλείω, γιατί η κουκουβάγια έχει άλλη φωνή.
Φίδι δεν έχω ξανακούσει.
Τι να είναι και ... (άστο!)

Σήμερα:
Να θυμάμαι λαχτάρα ξάδελφου και πόρτας ανοιχτής...
Την σύμπτωση και το τυχαίο...
Χθες, το πουλί στο καλώδιο...
Το άλλο, κάτω...

Και δυο τραγούδια της Τζένης Βάνου.
Κι άλλα δυο και την σιντιέρα!

Συμπέρασμα:

Μάλλον πρέπει ν' αρχίσω να κρατάω πάλι σημειώσεις!